Gisteren om deze tijd zaten we in Hillary 4, een barretje op Sukhumvit soi 4, drankjes naar binnen te slempen. Om een uur of acht, plaatselijke tijd, rekenden we af en liepen we terug naar het hotel.
De rest is geschiedenis. Na een ongemakkelijke nacht in het vliegtuig (krappe plekken, China Airlines is niet de best aangeschreven maatschappij) en een treinreis in Nederland zijn we weer thuis. Het was prachtig. Over en sluiten. Tot de volgende reis :-)
vrijdag 10 oktober 2014
donderdag 9 oktober 2014
Laatste dag in BKK
De laatste dag is aangebroken, de tijd vliegt. We hebben een leuke tijd in Bangkok en zijn blij dat we deze paar extra dagen er aangeplakt hebben.
We hebben weer veel leuke dingen gezien en gedaan.
Gisteravond zijn we naar de Baiyoke Sky Tower geweest. Vanaf de 82e verdieping, op een roterend platform, hadden we een mooi uitzicht over de stomende stad. We hadden ook mazzel dat het droog was op dat moment, want we hebben gisteravond wel wat buitjes zien en horen vallen. Als het hier gaat, is het doorgaans hard en veel.
Ons hotel bevindt zich in een drukke straat (Sukhumvit soi 11) met bars, hotels en restaurants. We zijn echter vooral in soi 4 geweest en op Patpong, een ander cultureel centrum. Het is een fantastische manier om mensen te kijken. Men zegt wel eens dat reizen je blikveld verbreedt, en de idealist zal het bevestigen. De realist ziet ook de andere kant, maar dit is nu niet de plaats en de tijd om daar op in te gaan.
We hebben vanmorgen wat liggen uitbuiken bij het zwembad. Het was weer vroeg vanmorgen toen we gingen slapen. We gaan zo nog even op stap, daarna eten, omkleden en naar het vliegveld. De koek is bijna op, voor nu.
Tot later!
dinsdag 7 oktober 2014
Bangkok
Gistermiddag zijn we in Bangkok aangekomen. Kwart over vier landden we en met de taxi waren we snel in hotel Grand President, Sukhumvit Soi 11. We zijn, comme d'habitude, des avonds in het Hard Rock Café wezen eten. Er speelde een puike band, erg leuk.
Het hotel barst van de Indiërs, om allerlei redenen niet het droomvolkje. Vanochtend bij het ontbijt bleek pas met hoeveel ze hebben ingecheckt, of zouden ze zich overnacht hebben vermenigvuldigd? Enfin, het was me daar een puinzooi bij dat ontbijt... Sowieso waren we niet content met de kamer, aftands, viezig, klein... maar wel een keukentje. Daar kwam nog bij dat de kotelet van gisteravond in de pot bleef hangen. De pot liep bijna over. We hebben om een andere kamer gevraagd, beetje bijbetalen maar meer iets voor ons soort mensen.
Vanmorgen zijn we eerst naar Terminal 21 geweest, met een Esprit. Errug maar waar.
Daarna met de metro naar station Sala Daeng, om door het Lumpini Park te kuieren. Stond al zó lang op het lijstje. In een zijstraatje van Sukhumvit Soi 4 lieten we een voetmassage doen, lopen weer als kieviten. Toen vonden we een leuk barretje, Hillary 4, waar we maar moeilijk weg geraakten. Soi 4 lijkt nog het meest op een dierentuin, zoveel verschillende vogels die er rond scharrelen, een lust voor het oog en de geest. Helemaal verkwikt door zoveel leuks gaan we zo meteen eens wat te eten zoeken. Daarna weer even verder kijken.
Daar alles goed? 't Is oorverdovend stil aan de overkant!
zondag 5 oktober 2014
Tussenstop Taipei
Seau dan... vanmorgen niet te vroeg opgestaan, hoewel, voor een zondag... Na het ontbijt nog 2 uurtjes naar de kamer om orde op zaken te stellen. Na twee weken leven uit de koffer ligt niet alles er net zo netjes in als toen we van huis vertrokken.
Om 11 uur moesten we de kamer uit. We doodden de tijd met 'n blokje om, maar 't is daar in de buurt van het hotel net zo opwindend als Lutjebroek op zondagochtend. We dronken nog een blikje pompoensap, wat verrassend lekker is (komt waarschijnlijk omdat het gezoet is met karamel).
Om half één werden we weggebracht naar het vliegveld van Penghu.
Om half vier reeds waren we vervoerd van het Songshan vliegveld in Taipei naar het Taoyuan International Airport, vanwaar we morgen verder vliegen naar Bangkok, en ingecheckt in het Novotel. Dat ritje van het ene naar het andere vliegveld had voor ons niet gehoeven. Liever waren we in een hotel dichtbij het centrum ingekwartierd, omdat we nu te ver van de stad zitten om even op en neer te gaan.
We hebben de tijd echter aangenaam gedood met een beetje zwemmen en bubbelen in een jacuzzi.
Morgenmiddag op naar Bangkok. Taiwan is nu zo goed als gedaan voor ons. Het was erg geslaagd. Tot de volgende blog, WiFi & deo volente!
zaterdag 4 oktober 2014
Penghu, nogmaals
Vanochtend vroeg opgestaan, alweer, en met de brommer op weg naar
Kuibishan. Om half tien zou hier een stuk land droogvallen, waardoor we
naar een eilandje zouden kunnen lopen. Wadlopen voor Chinezen, zeg maar.
Hele bussen Aziaten waren op hetzelfde idee gekomen. Het water zakte wat later dan gepland, maar om klokslag tien uur waren ze niet meer te
stoppen. We wisten uiteraard niet hoe lang deze tijdelijke droogte zou
duren; wat je niet wilt is dat je aan de andere kant staat en dat een of
andere Chinese Mozes het water weer laat komen. Zit je daar op dat eiland.
Op de blote voeten geprobeerd over te steken, maar geen succes; nog
onplezieriger dan een Chinese voetmassage door een potige masseur. Dan maar met de schoenen aan. Zijn toch oudjes, bedoeld om weg te doen tijdens de
reis. Corinne wachtte nog even, en inderdaad, na een half uur was er een
ruim pad naar de overkant. Grappig om te doen, we misten wel koek en zopie onderweg.
Dat niet kunnen wachten zit trouwens wel heel erg in de Chinese/Taiwanese volksaard. In de lift, op straat en in het verkeer, men loopt liever door je heen dan dat men een seconde wacht.
Maar ach, hier onthoofdt men geen hulpverleners, camperen er geen gezochte seksrabbijnen en worden geen tijdelijke kantoren voor de koning voor 400.000 Euro gebouwd, als men al een koning zou hebben. Het is overal wel wat, en hier is het zo slecht nog niet.
Kuibishan. Om half tien zou hier een stuk land droogvallen, waardoor we
naar een eilandje zouden kunnen lopen. Wadlopen voor Chinezen, zeg maar.
Hele bussen Aziaten waren op hetzelfde idee gekomen. Het water zakte wat later dan gepland, maar om klokslag tien uur waren ze niet meer te
stoppen. We wisten uiteraard niet hoe lang deze tijdelijke droogte zou
duren; wat je niet wilt is dat je aan de andere kant staat en dat een of
andere Chinese Mozes het water weer laat komen. Zit je daar op dat eiland.
Op de blote voeten geprobeerd over te steken, maar geen succes; nog
onplezieriger dan een Chinese voetmassage door een potige masseur. Dan maar met de schoenen aan. Zijn toch oudjes, bedoeld om weg te doen tijdens de
reis. Corinne wachtte nog even, en inderdaad, na een half uur was er een
ruim pad naar de overkant. Grappig om te doen, we misten wel koek en zopie onderweg.
Dat niet kunnen wachten zit trouwens wel heel erg in de Chinese/Taiwanese volksaard. In de lift, op straat en in het verkeer, men loopt liever door je heen dan dat men een seconde wacht.
Maar ach, hier onthoofdt men geen hulpverleners, camperen er geen gezochte seksrabbijnen en worden geen tijdelijke kantoren voor de koning voor 400.000 Euro gebouwd, als men al een koning zou hebben. Het is overal wel wat, en hier is het zo slecht nog niet.
Daarna naar de Tongliang Great Banyan Tempel. Naast de tempel staat een 300 jaar oude ficus, die zeer veel vertakkingen heeft en langs pilaren is
geleid. Het fungeert als een natuurlijke luifel van de tempel. De tempel
lijkt slechts bijzaak, al met al een mooi geheel.
geleid. Het fungeert als een natuurlijke luifel van de tempel. De tempel
lijkt slechts bijzaak, al met al een mooi geheel.
In Magong bezochten we, waarom ook niet, nog een paar tempels (Tianhou en Shigong) en vonden we in de Zhongyangstraat de Four Eyed Well. Een
verstandelijk gehandicapte jongen legde uit wat het was en hoe we moesten kijken en onder welke hoek fotograferen; zijn Chinees begrepen we wel.
verstandelijk gehandicapte jongen legde uit wat het was en hoe we moesten kijken en onder welke hoek fotograferen; zijn Chinees begrepen we wel.
Ook liepen we over de Xiyin Rainbow Bridge. Eigenlijk moet je de brug bij nacht bekijken vanwege de verlichting, maar we waren er nu eenmaal.
Mooie tempel ook daar, de Guanyinting.
Mooie tempel ook daar, de Guanyinting.
De stadsmuur en -poort werden gerestaureerd. We vonden in die buurt vervallen huisjes en een complex van restaurants, voor elke provincie in China (lees : smaak ) één. Jammer dat we dit nu pas vonden.
Onderweg naar de Fenggui Blowholes zagen we de Suogang tempel. Deze hadden we onderweg van het vliegveld gezien, eergisteren, maar nu eens goed bekeken. Indrukwekkend!
We waren de zon, maar vooral de extreem harde wind meer dan zat. De wind is vlagerig, gevaarlijk. We besloten vanavond niet meer weg te gaan, maar te gaan eten in het restaurantje waar we gisteren wat gedronken hebben. De kaart is in het Chinees, maar in ons boekje staan een aantal gerechten. Die waren er niet of niet te maken, er was zelfs geen rijst (!?!). Communicatie is verder afwezig als men elkaars talen niet spreekt. De man van de kokkin had een ingeving en liet ons op zijn mobiel intoetsen wat we wensten, en dat ding vertaalde het in het Chinees. Zo kwamen we op noedels met rundvlees en ui in zwarte pepersaus.
Een kwartier en drie slokken bier verder kwam het: vissoep met zoete aardappel, inktvis, een garnaal en ondefinieerbare witte vlokken (pasta?), patat frites met ketchup en varkensvlees met paprika in zwarte pepersaus. Met name dat laatste was overheerlijk!
Volgende keer toch maar dat Chinese lesje doen voor we weer gaan?
Een kwartier en drie slokken bier verder kwam het: vissoep met zoete aardappel, inktvis, een garnaal en ondefinieerbare witte vlokken (pasta?), patat frites met ketchup en varkensvlees met paprika in zwarte pepersaus. Met name dat laatste was overheerlijk!
Volgende keer toch maar dat Chinese lesje doen voor we weer gaan?
vrijdag 3 oktober 2014
Scooteren over Penghu
Vanmorgen hebben we een scooter gehuurd,voor 2 dagen. Eigenlijk is een brommerrijbewijs nodig, maar het is geregeld. Als een 21ste eeuw variant van Annie en Bob de Rooij hebben we het eiland doorkruist, dat wil je gewoonweg niet weten, maar we vertellen het nu toch.
Vanaf "ons" eiland, Huxi, reden we over twee bruggen en een rots naar het volgende eiland, Baisha, en vandaar over een heel erg lange brug naar het eiland Xiyu. Uiteraard stopten we onderweg regelmatig als er iets leuks te zien was. Hierbij een paar highlights:
1. Tempel bij Houliao; onbegrijpelijk hoe men hier op de meest onwaarschijnlijke plaatsen nog onwaarschijnlijkere tempels neerzet. Wie heeft dat allemaal bekosigd? Ook onwaarschijnlijk doch waar: Houliao heeft een prachtig bezoekerscentrum waar een mevrouw zit; er komen nauwelijks kijkers, maar ook dat centrum heeft wat mogen kosten. Wie weet is het nu wel laagseizoen.
2. De Penghu Great Bridge; de meer dan tweeëneenhalf kilometer lange brug die de eilanden Baisha en Xiyu verbindt. Het woei enorm hard vandaag. Naar Xiyu hadden we wind mee, maar op weg naar huis wind tegen. Onze moped heeft het echter goed gehouden.
3. Erkan Ancient Residences; het dorpje bestaat grotendeels uit huisjes die in oude stijl zijn gebouwd of hersteld. Grappig, maar waarom vinden we dit wel leuk en kotsen van hetzelfde soort oude meuk in Nederland? Hier in elk geval geen spruitjeslucht of klompen!
4. De basaltkolommen van Chixi en Daguoye; 10.000 jaar geleden, ongeveer dan hè, kwam het lava uit de aarde spuiten. Door de snelle koeling van het spul door het zeewater ontstonden er een soort zeshoekige basalten heipalen. Aparte manier van stolling. In de tijd is een en ander vrijgekomen door erosie en komen deze prachtige, bizarre structuren tevoorschijn. Fascinerend gezicht!
5. Yuwengdao vuurtoren en Xiyu East Fort; beide gelegen op de zuidpunt van Xiju. Ze zeggen wel eens dat Italië op een laars lijkt, lachertje! Xiyu is een laars, om te zien dan, op de kaart. Onderweg naar de vuurtoren passeerden we een kolonne rennende militairen, bepakt en bezakt, in de hitte in hetzelfde tempo sjokkend. Bij de vuurtoren allerlei bunkerachtige structuren, militairen met automatische geweren en meer van die ongein. Eerder deze week viel het ons op dat er veel straaljagers overvlogen. Men is duidelijk op zijn hoede voor de gele broeders uit het Westen (China dus). Overigens maar een piepkleon vuurtorentje, maar meer staande zaken zijn klein in Azië, naar het schijnt.
Het fort was deels onder renovatie, een vreemd sfeertje daar. Er zou ook een West Fort zijn van Japanse makelij, maar dat konden we niet bereiken.
Het fort was deels onder renovatie, een vreemd sfeertje daar. Er zou ook een West Fort zijn van Japanse makelij, maar dat konden we niet bereiken.
In Magong hebben we curry met rijst gegeten. Kip is hier kip: je hakt een kip in stukken en alles gaat in de pan. Botten en vellen, alles gaat mee. Was toch erg lekker; je moet niet denken èn eten, en tevens het mondgevoel uitschakelen.
De taal blijft overigens een probleem, maar we komen er steeds weer uit. We always get our sin!
De taal blijft overigens een probleem, maar we komen er steeds weer uit. We always get our sin!
Morgen tuffen we verder! Goed weekend!
---
donderdag 2 oktober 2014
Magong (Penghu eilanden)
Alles kwam goed en om 8.20 stegen we op, een klein uur later landden we op Penghu (Mangong Airport).
Daar stond alweer iemand klaar die ons vliegensvlug naar het hotel bracht. Daar kwamen we dan ook vroeg in de ochtend aan. De kamer mochten we nog niet op. We hebben eerst even op het strand gekeken. Er stond een behoorlijke wind en het was drukkend: zonnig edoch zwaar bewolkt. Dat lijkt tegenstrijdig, maar toch is het zo.
We zaten een beetje gevangen zonder vervoer en besloten een eindje de bewoonde wereld in te lopen. Onderweg besloten we de eerste taxi die we zouden zien aan te houden voor een rit nasr het centrum van Magong. Niet veel later kwam er een bus aanrijden, die op ons aangeven stopte. De bus was verder helemaal zonder passagiers. De chauffeur maande ons te gaan zitten toen we wilden betalen. Toen we zaten wilde hij toch geld zien. Briefgeld was niet goed, hij rinkelde met munten. De man leek slechts kreten uit te stoten in plaats van te praten, maar het kan ook zijn dat ons Chinees roestig is geworden, of dat hij een ander dialect spreekt.
Enfin, hij koos wat munten uit de verzameling die hem werd voorgehouden en wierp die in een bakje. Toen was het goed. In de tussentijd scheurde hij er lustig op los, bochten afsnijdend en luid toeterend naar iedereen die enigszins in de weg liep of reed.
Drie keer stopte hij voor iemand, in alle gevallen ook niet bij een bushalte. Eén van die drie leek wel een mummie: grote hoed op, met flap tot over de ogen en het gelaat omwikkeld in een badstof handdoek. Met name vrouwen willen niet bruin worden, armoedige mensen hebben een kleur en welgestelden zijn wit. Hoe witter hoe mooier dus. De prijs die ervoor wordt betaald is alles bedekken, met monddoekjes, petten, sjaals, sweaters, en dat terwijl de mussen hier allang verdwenen zijn (allemaal dood van het dak gevallen). Het lijkt niet uit te maken dat je er wel vreselijk mee voor emmer loopt. Met al die bedekkingen zie je nog niet of iemand wit of bruin is.
Het stadje stelt niet heel veel voor. Op Penghu wonen circa 100.000 mensen. In het centrum hebben we wat gegeten en gedronken, een tempel bezocht en bij de haven gekeken. De mensen zijn hier ofwel heel open, excuseren zich voor hun Engels maar doen vreselijk leuk en hun best, of men trekt een muur van norsheid op die niet met glimlachen of vriendelijke woorden is te slechten.
We hebben uiteindelijk een taxi naar het hotel genomen, hebben ons verfrist op de kamer en zijn naar het strand gegaan. We zijn naar een (militair) uitkijkpunt gelopen, mooi bij zonsondergang!
Naast het hotel is een eettentje. Je zou ook kunnen zeggen: een schuur waar gewokt wordt. Het is vooral een afhaalchinees, want mensen bestelden en namen vervolgens zakken vol mee naar huis of hotelkamer. We hebben ter plekke een en ander naar binnen gewerkt (kip met gebakken rijst en groenten). De hoteleigenaar heeft ons wel geholpen met de bestelling. Ook weer zo wat: hij vraagt wat we willen. Zeggen wij: doe maar noodles met kip. Blijkt dat er geen kip is, alleen vissige dingen. Okay, alleen noodles dan. Nee, noodles zijn op, wel gebakken rijst. Ook goed... Komt als eerste toch kip op tafel. Maakt niet uit, maar dit is slechts één voorbeeld van hoe het vaak in Azië gaat.
Morgen willen we een scooter huren om het eilandengroep verder te bekijken. Het zijn in totaal 64 eilanden, maar dat gaat nooit lukken. We zien het wel :-)
woensdag 1 oktober 2014
Trouwens...
Zitten we te eten in een Sports Café, komt op de televisie FC Dordrecht op 't scherm. Hoe gek is dat?
Van Tainan naar Taipei
Na het ontbijt reden we met de taxi naar het HSR station en met de supersnelle trein van 8.49 reden we naar Taipei. Het zat allemaal mee, dus om 11 uur checkten we al weer in in hotel Howard Plaza, onze vaste stek in Taipei (hoe cool klinkt dat dan?). Al snel waren we op weg naar metrostation Yangshan, vanwaar we naar de Confucius tempel liepen. Daarna bezochten we de Bao-an tempel aan de overkant van de straat. Tempelmoe als we al waren, liepen we een straatje in waar we Kanten dronken (soort bessensap met slijm erin) en er een stukje Yokan bij aten (glibberige drilpudding).
Weer enigszins verkwikt redn we naar de Sun Yat-sen Memorial Hall. Een giga hal met wachten en een enorm standbeeld van deze man, die als een soort mentor van Chiang Kai-shek heeft gefungeerd. In Taiwan is ie een grote held en siert met zijn parmantige snorretje het 100 NT$ biljet.
We dronken nog eens wat bij LA Café, Taiwanezen kijken vanaf het terras. Nieuwe hobby.
Daarna met de metro naar een leuke tent, Brass Monkey, één halte vanaf het hotel. Wat gegeten, wat gedronken, lekker chillen met de locals en vragen hoe dat nou zit met die rare karakters (schrift) van ze.
Enfin, we hebben in Taipei heel veel gedaan en gezien. We hebben de highlights letterlijk en figuurlijk geproefd, geroken, gesnoven en ervaren. Misschien ook wel de lowlights, als die er zouden zijn. Morgen gaan we met een erg vroege vlucht naar Penghu, een kleine eilandengroep voor de kust van het eiland waar we nu zitten. Het ligt zo'n beetje tussen China en de afvallige provincie Taiwan in. Het moet er prachtig zijn, dus als er WiFi is en boeddha het goed vindt, berichten we weer.
Momenteel drinken we een gatis drankje in de bar van het hotel. We kregen vandaag een welkomstdrankje, nu ineens na al onze bezoeken hier, hahahaha, rare Chinezen (eh... Taiwanezen).
dinsdag 30 september 2014
Tainan!
Enfin, de Nederlanders hebben er niet lang gezeten. Toen het Fort Oranje, later Fort Zeelandia, af was, nam Koxinga het in. Hij heeft er ook niet lang plezier van gehad want binnen een jaar na het tekenen van de vrede was ie dood.
Inmiddels is er maar weinig over van die tijd. Wat er nu staat is grotendeels door de Japanners neergezet in de vorige eeuw. Er ligt hier veel geschiedenis.
Daarna met de taxi naar de Tucheng tempel van de heilige moeder. Het was een hele rit met de taxi. Het zou gaan om het grootste tempelcomplex in dit deel van Azië. Zelden zoiets moois gezien. Drie tempels achterelkaar, waarbij de laatste tempel uit drie lagen bestaat. Zo veel details, beelden, gangetjes naar nog een kamertje en nog één, een avontuurlijk religieus doolhof. Er wordt gebeden voor rijkdom, gezondheid, vruchtbaarheid, en wat al niet. Er wordt dan ook flink geofferd, in alle tempels trouwens, en dat is big business. Er wordt heel wat geld gespendeerd aan bloemen, fruit, pakken nepgeld, etenswaren, snoep, alles om de goden gunstig te stemmen.
De tempels worden bewaakt door bejaarden, die toezicht houden op de gang van zaken maar vooral een beetje op een stoel zitten te dommelen, wat televisie kijken en op gedempte toon met elkaar praten.
Wij moeten trouwens ook iets goed hebben gedaan, of het geluk was met de dommen, dat kan ook. We kwamen namelijk uit de tempel en vonden een compleet verlaten parkeerplaats. We hadden gehoopt op een taxi, maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Eerst maar een theetje drinken dan. Toen gevraagd of er ook een bus was naar downtown Tainan, waar we nog heel wat zaken wilden bekijken. Die bus was er maar reed net weg en zou voorlopig niet meer komen. Stopt er een mevrouw in een zwarte Mazda, die ons naar de stad wilde terugbrengen. Haar Engels was minimaal, maar we begrepen dat ze daar in de buurt woont en in een winkel in de stad werkt. Ontzettend aardig dat ze ons een lift wilde geven. Ook lekker, de airco in de auto; we waren om uit te wringen. Het is hier nog steeds boven 30 graden Celsius en de luchtvochtigheid is boven de 70 procent.
De mevrouw dropte ons bij de Chihkan toren, het voormalige Fort Provintia. Inderdaad, ook door onze voorouders gebouwd. Daarna nog veel meer tempels bezocht: de Grand Mazu tempel, de Sacrificial Rites Martial tempel en de Beiji tempel. Heel mooi, iedere tempel heeft wel iets speciaals. Toch hadden nuwe wel voldoende wierook geroken, beelden gezien en gebeden aangehoord en verhoord zien worden. We vonden weer een leuke tent om wat te drinken en zitten nu even wat te chillen op de hotelkamer.
We gaan zo eens wat te bikken zoeken, hopelijk met een lekker glaasje bier. Tempels maken dorstig!
maandag 29 september 2014
Tainan
Vanmorgen zijn we met de metro naar het Taipei Main Station gereden en hebben daar een kaartje voor de hoge snelheidstrein gekocht naar Tainan. We hadden niet gereserveerd en dat bleek ook niet nodig te zijn, plek zat. Zeven kwartier later waren we in Tainan en namen een stoptrein naar het centrum. Het hotel was vanaf dat station op loopafstand. We hadden het hoognodige in een tas meegenomen en de koffers in het hotel in Taipei gelaten, maar het was toch een hele sjouw in de hitte. De temperatuur is boven 30 graden Celsius, maar het is de hoge luchtvochtigheid die het sap uit alle poriën doet spuiten.
Het was kwart over twaalf toen we incheckten, mochten de kamer pas om drie op... we gingen even zitten en toen kregen we ineens wel de sleutel. Typisch Aziatisch :-)
We zijn vrijwel direct op pad gegaan. We hebben zo vreselijk veel moois gezien: de Confuciustempel (met uitleg van een bejaarde heer), de Kaiji Yong-hua tempel, de Dehua Buddhist tempel, de Madame Linshuei tempel (voor al uw kinderwensen), de Koxinga Shrine; als deze man (Koxinga dus) zich in 1662 koest had gehouden was Taiwan wellicht nog een Nederlandse kolonie.
Ontzettend mooi allemaal, maar we van al dat geloop en geslenter was het wel in de benen getrokken... we vonden een theehuis, miss Banana, waar we even wat thee dronken. Het was inmiddels te laat om meer tempels te bezoeken, het gaat hier al om half zes schemeren. Ons plan om naar de Zuidelijke Stadspoort te lopen stelden we voor nu uit.
We liepen terug richting hotel, op zoek naar een leuk eettentje. We kwamen toch nog een tempeltje tegen, Magong Miao en konden de verleiding niet weerstaan. Beetje macabere sfeer, heel donker interieur en beelden met bizarre grimassen. Naar we net lazen is dit dan ook het tempeltje waar je geest naar toe gaat als je laatste uur geslagen is.
We vonden een stukje verderop een leuke eetgelegenheid, aan de straat. We bestelden een grote, welverdiende fles Taiwan Beer en een aantal losse gerechtjes. Dat was een goede keuze, erg lekker, vers bereid en gezellie!
Toen we hadden afgerekend staken we de straat over. We hadden gezien dat er een hele rits gele en rode lampionnen hingen. Zo kwamen we bij de eerste tempel van Tainan uit, de Tiantan tempel. Er was een dienst gaande, met gezang en muziek, waar we nog net een stukje van meemaakten. Men vindt het trouwens helemaal niet vervelend dat we daar, op de achtergrond, meekijken en een foto maken. Integendeel, we worden vaak gewezen op details in de tempel en bijna gemaand om er een foto van te maken.
We deden nog een koffietje en kochten een flesje rode wijn voor op de kamer. Meestal vinden we wel 'n barretje om nog wat te drinken, maar we gaan het vandaag niet te laat maken. Morgen weer een dag!
Xiao xiao!
zondag 28 september 2014
Taipei!
Dus... gisteren en vandaag hebben we een paar excursies gemaakt in en rond Taipei.
Gisterochtend zijn we naar de havenstad Keelung gereden naar een tempelcomplex met een 22 meter hoog beeld van de Godin der Genade, Guanyin. Vandaar een prachtig uitzicht over de haven. Het was nog vroeg, mensen waren bezig hun kraampjes op te zetten. Zo ook een familie die mini-autootjes verhuurd, als kermisattractie. Het kleine zoontje van de eigenaar scheurde reeds rond alsof de dood 'm op de hielen zat.
Vandaar reden we naar Yehliu, aan de noordkust van Taiwan. Hier zijn prachtige rotsformaties te zien, grote gele paddestoelvormen met een zwart-bruine hoed.
Het stierf hier van de Chinese toeristen. Wat een volk... 20 jaar geleden stonden ze nog met gekromde rug in de rijstvelden in de buurt van Peking te prutten, nu kunnen ze het betalen om de oversteek naar Taiwan te maken, en dat zullen we weten ook. Iedereen moet wijken om zichzelf te kunnen portreteren bij elk stuk steen. Op iedere foto trekken ze dezelfde grimas, en dat is niet altijd een mooi gezicht. Eerst vader die de steen vastpakt, wat niet mag ("niet aanraken" staat er de borden), dan moeder, dan zoon, dan moeder met vader, vader met dochter, etcetera, etcetera. Volgende steen, zelfde verhaal. Er waren duizenden Chinese toeristen, vrijwel allemaal uitgerust met parasol. Verder het gebruikelijke gereutel, geschreeuw, geboer, gerochel... het is een respectloos volk. De bewakers manen de Chinezen steeds niet over de lijnen te lopen, maar men doet net of men gek is, alles voor de foto.
's Middags zijn we met de metro naar de wijk Ximen gereden. Een ritje kost NT$20, ongeveer een halve euro per persoon. Met de metro reizen is snel en ook wel grappig. De Taiwan Chinezen zijn meestal gedisciplineerd en introvert. Als makke schaapjes wachten ze tussen de lijntjes tot de uitstappende passagiers weg zijn en dan wurmt men zich naar binnen.
Ximen is een erg leuk district met veel winkeltjes en eetstalletjes. Er loopt een zeer verschillend publiek, hier kun je zo lekker mensen kijken. Bizar geklede tieners, schuifelende oudjes, zelfs twee meisjes op kunstschaatsen (!?) en... geen drommen Chinese toeristen.
's Avonds hebben we weer vlakbij de toren, Taipei 101, gegeten op één van de schaarse terrassen.
Vanmorgen hebben we een toer gemaakt door Taipei: eerste stop bij een tempeltje, Dong He Chan, waar een dienst bezig was, dan het Chiang Kai-shek Memorial (wisseling van de wacht), langs het Presidentieel Paleis, naar de Martyr's Shrine (oorlogsmonument) en het National Palace Museum.
Vanmiddag hebben we even gezwommen, maar het was zo heet in de zon dat we even naar de Esprit zijn gegaan. Echt waar, enne, dat is overwerk, dubbel op zondag, dus de uren worden na de vakantie in Manus verwerkt (okay, Wendy?).
Vanavond hadden we weer wat, eerst eten bij de Mongool, erg leuk en lekker. Barbecue in noord-Taipei.
Daarna reden we naar de zogenaamde Snake Alley Night Market (Taipei Huaxi Street Market) in het westen van Taipei, erg leuk. Het is niet te beschrijven, maar toch hierbij een poging: erg druk maar gezellig, exotisch bizar, er wordt van alles gefrituurd en gegeten, tot aan slang toe. Hier ook veel massagesalons, terwijl we die verder in Taipei en Taiwan nauwelijks gezien hebben.
De markt is bij de Lungshan Temple, welke we dan ook bezochten. Er werd geofferd en gebeden dat het een aard had.
Vervolgens werden we naar het oosten van Taipei gereden om naar de top van de Taipei 101 te gaan. Het gebouw is 508 meter hoog. Vanaf de 89e verdieping en het buitendek op de 91e hadden we een prachtig uitzicht over de stad.
De lift is de snelste ter wereld, met een topsnelheid van 1010 meter/minuut; in 36 seconden van verdieping 5 naar 89. Dat je 't maar weet...
Morgen nemen we de snelle trein naar Tainan. We berichten daarvan, deo volente en als er WiFi is.
Xiao xiao!
PS de foto's volgen apart
Gisterochtend zijn we naar de havenstad Keelung gereden naar een tempelcomplex met een 22 meter hoog beeld van de Godin der Genade, Guanyin. Vandaar een prachtig uitzicht over de haven. Het was nog vroeg, mensen waren bezig hun kraampjes op te zetten. Zo ook een familie die mini-autootjes verhuurd, als kermisattractie. Het kleine zoontje van de eigenaar scheurde reeds rond alsof de dood 'm op de hielen zat.
Vandaar reden we naar Yehliu, aan de noordkust van Taiwan. Hier zijn prachtige rotsformaties te zien, grote gele paddestoelvormen met een zwart-bruine hoed.
Het stierf hier van de Chinese toeristen. Wat een volk... 20 jaar geleden stonden ze nog met gekromde rug in de rijstvelden in de buurt van Peking te prutten, nu kunnen ze het betalen om de oversteek naar Taiwan te maken, en dat zullen we weten ook. Iedereen moet wijken om zichzelf te kunnen portreteren bij elk stuk steen. Op iedere foto trekken ze dezelfde grimas, en dat is niet altijd een mooi gezicht. Eerst vader die de steen vastpakt, wat niet mag ("niet aanraken" staat er de borden), dan moeder, dan zoon, dan moeder met vader, vader met dochter, etcetera, etcetera. Volgende steen, zelfde verhaal. Er waren duizenden Chinese toeristen, vrijwel allemaal uitgerust met parasol. Verder het gebruikelijke gereutel, geschreeuw, geboer, gerochel... het is een respectloos volk. De bewakers manen de Chinezen steeds niet over de lijnen te lopen, maar men doet net of men gek is, alles voor de foto.
's Middags zijn we met de metro naar de wijk Ximen gereden. Een ritje kost NT$20, ongeveer een halve euro per persoon. Met de metro reizen is snel en ook wel grappig. De Taiwan Chinezen zijn meestal gedisciplineerd en introvert. Als makke schaapjes wachten ze tussen de lijntjes tot de uitstappende passagiers weg zijn en dan wurmt men zich naar binnen.
Ximen is een erg leuk district met veel winkeltjes en eetstalletjes. Er loopt een zeer verschillend publiek, hier kun je zo lekker mensen kijken. Bizar geklede tieners, schuifelende oudjes, zelfs twee meisjes op kunstschaatsen (!?) en... geen drommen Chinese toeristen.
's Avonds hebben we weer vlakbij de toren, Taipei 101, gegeten op één van de schaarse terrassen.
Vanmorgen hebben we een toer gemaakt door Taipei: eerste stop bij een tempeltje, Dong He Chan, waar een dienst bezig was, dan het Chiang Kai-shek Memorial (wisseling van de wacht), langs het Presidentieel Paleis, naar de Martyr's Shrine (oorlogsmonument) en het National Palace Museum.
Vanmiddag hebben we even gezwommen, maar het was zo heet in de zon dat we even naar de Esprit zijn gegaan. Echt waar, enne, dat is overwerk, dubbel op zondag, dus de uren worden na de vakantie in Manus verwerkt (okay, Wendy?).
Vanavond hadden we weer wat, eerst eten bij de Mongool, erg leuk en lekker. Barbecue in noord-Taipei.
Daarna reden we naar de zogenaamde Snake Alley Night Market (Taipei Huaxi Street Market) in het westen van Taipei, erg leuk. Het is niet te beschrijven, maar toch hierbij een poging: erg druk maar gezellig, exotisch bizar, er wordt van alles gefrituurd en gegeten, tot aan slang toe. Hier ook veel massagesalons, terwijl we die verder in Taipei en Taiwan nauwelijks gezien hebben.
De markt is bij de Lungshan Temple, welke we dan ook bezochten. Er werd geofferd en gebeden dat het een aard had.
Vervolgens werden we naar het oosten van Taipei gereden om naar de top van de Taipei 101 te gaan. Het gebouw is 508 meter hoog. Vanaf de 89e verdieping en het buitendek op de 91e hadden we een prachtig uitzicht over de stad.
De lift is de snelste ter wereld, met een topsnelheid van 1010 meter/minuut; in 36 seconden van verdieping 5 naar 89. Dat je 't maar weet...
Morgen nemen we de snelle trein naar Tainan. We berichten daarvan, deo volente en als er WiFi is.
Xiao xiao!
PS de foto's volgen apart
vrijdag 26 september 2014
Terug in Taipei
Met de groep maakten we vier stops. De eerste was bij een bocht in de rivier, waar het marmer (niet graniet, zoals gisteren beschreven - zo goedkoop, graniet...) door diep door het water is uitgesleten.
De rode brug, het Chinese tempeltje en het groene loof van de bomen maakten het plaatje compleet. Daarna maakten we een wandeling door de Zwaluwgrot, een gang uitgehouwen uit de bergen, ook wel bekend als de Tunnel der Negen Bochten.
Weer een stukje verder was het weer klauteren naar de Eternal Spring Shrine. Ook hier was het uitzicht over de omgeving niet te beschrijven. We doen dan ook geen moeite.
Als laatste stopten we bij de kust, daar waar het land ophoudt en bijna haaks op de zee staat; een klif van honderden meters.
Dat laatste is het landschap waar we nog tientallen kilometers van konden genieten. We reden richting Taipei langs de Pacific, langs diepe afgronden. De zee en de lucht liepen geleidelijk in elkaar over, zo leek het. Bij Suao kwamen we op de snelweg. Na een stop bij een koekjesfabriek (!) waren we snel in Taipei.
Iedereen werd netjes bij zijn/haar/hun hotel gedropt. We namen afscheid en checkten weer in in het Howard Plaza hotel.
Met de metro reden we richting het immense bouwwerk Taipei 101, ooit het hoogste gebouw ter wereld. In de schaduw van de wolkenkrabber zouden leuke eettentjes zijn. Na enig zoeken hebben we het ook gevonden.
Morgen een trip naar het noorden van Taiwan, onder andere Yehliu. Wordt vast weer leuk!
donderdag 25 september 2014
Taitung - Taroko kloof
Het was me allemaal weer wat vandaag, never a dull moment!
We vertrokken zowaar op tijd vandaag. Eerste stop werd gemaakt bij Xiaoyeliu, een plek waar lava door de zee in aparte vormen is geërodeerd. Prachtig.
Het was meteen duidelijk dat het weer superheet was, boven 35 graden zeker met een hoge luchtvochtigheid. Na een klein stukje wandelen is het t-shirt al kleddernat. Het lijkt wel of we in een aflevering van "Lost" meespelen :-)
Rotsen en stenen bleek het centrale thema van deze dag te zijn. Na Xiaoyeliu stopten we bij Sanxiantai, net boven Chenggong. Via de Drakenbrug, een brug bestaande uit 8 halve cirkels (en elke trap heeft 16 treden, vond de nummerfreak uit), liepen we naar het eiland met de Drie Onsterfelijken, 3 rotspunten. Erg mooie plek.
We reden verder in noordelijke richting en passeerden weer de Kreeftskeerkring. De oostkust van Taiwan is zeer ruig en schilderachtig mooi. Overal kleine eilandjes voor de kust, riviermondingen waarin grote keien liggen, maar ook onbedorven zandstranden. Bij Shitiping stoppen we en wandelen we naar een witte rots. Het lijkt een maanlandschap, een onwerkelijke plek, wat versterkt wordt door de drommen Aziatische toeristen. Wat een raar volkje: ze drommen samen als een groep pinguins, hoedjes op en parasol boven het hoofd, zichzelf en elkaar fotograferend bij elke steen. Ze dringen, gaan niet opzij en zijn ongemanierd. Ze boeren, rochelen en laten winden dat het een aard heeft. Verder best aardige mensen trouwens!
Na een verplicht nummertje, een stop bij een marmerfabriek in Hualien, rijden we naar het hotel. SPECTACULAIR! We rijden op een weg langs de kloof, waar een ielig stroompje langs grote brokken graniet, ver beneden ons stroomt. Watervallen piesen van grote hoogte neerwaarts, een mist vormend langs de ruige wand van de kloof. Het verkeer moet op sommige plekken om en om rijden, omdat het er erg smal is. Als we naar buiten kijken, kijken de grote hompen koud steen, uitgesleten door het wassende water, brutaal terug. Verder zien we stuwdammen, bruggen, en wegwerkzaamheden, reparaties van een aardverschuiving enige maanden geleden. De menselijke activeiten zijn in harmonie met de natuur. De rode brug contrasteert mooi met het groene loof. Het tempeltje fleurt de grijze steenklompen perfect op.
Hier en daar is het ielige stroompje aangezwollen tot een kolkende watermassa. Indrukwekkend.
Er wordt gestopt en twee zakken met helmen worden de bus ingesjouwd. Veiligheidsmaatregel voor de wandeling van morgen.
En de bus hobbelt verder de avondschemering in, en wij hobbelen vrolijk mee.
Om 18.00 zijn we in hotel Silk Place. Een prachtig hotel. Na het eten gingen we zwemmen. Het zwembad is op het dak en loopt parallel aan de kloof. Het complex is verlicht met vuurkorven. Ook zijn er hot tubs met mineraal water. Verkwikt gaan we op zoek naar alcohol, tevergeefs... hier geen bar. Met ontwenningsverschijnselen gaan we nu maar slapen. Oolong thee is immers ook niet alles.
We vertrokken zowaar op tijd vandaag. Eerste stop werd gemaakt bij Xiaoyeliu, een plek waar lava door de zee in aparte vormen is geërodeerd. Prachtig.
Het was meteen duidelijk dat het weer superheet was, boven 35 graden zeker met een hoge luchtvochtigheid. Na een klein stukje wandelen is het t-shirt al kleddernat. Het lijkt wel of we in een aflevering van "Lost" meespelen :-)
Rotsen en stenen bleek het centrale thema van deze dag te zijn. Na Xiaoyeliu stopten we bij Sanxiantai, net boven Chenggong. Via de Drakenbrug, een brug bestaande uit 8 halve cirkels (en elke trap heeft 16 treden, vond de nummerfreak uit), liepen we naar het eiland met de Drie Onsterfelijken, 3 rotspunten. Erg mooie plek.
We reden verder in noordelijke richting en passeerden weer de Kreeftskeerkring. De oostkust van Taiwan is zeer ruig en schilderachtig mooi. Overal kleine eilandjes voor de kust, riviermondingen waarin grote keien liggen, maar ook onbedorven zandstranden. Bij Shitiping stoppen we en wandelen we naar een witte rots. Het lijkt een maanlandschap, een onwerkelijke plek, wat versterkt wordt door de drommen Aziatische toeristen. Wat een raar volkje: ze drommen samen als een groep pinguins, hoedjes op en parasol boven het hoofd, zichzelf en elkaar fotograferend bij elke steen. Ze dringen, gaan niet opzij en zijn ongemanierd. Ze boeren, rochelen en laten winden dat het een aard heeft. Verder best aardige mensen trouwens!
Na een verplicht nummertje, een stop bij een marmerfabriek in Hualien, rijden we naar het hotel. SPECTACULAIR! We rijden op een weg langs de kloof, waar een ielig stroompje langs grote brokken graniet, ver beneden ons stroomt. Watervallen piesen van grote hoogte neerwaarts, een mist vormend langs de ruige wand van de kloof. Het verkeer moet op sommige plekken om en om rijden, omdat het er erg smal is. Als we naar buiten kijken, kijken de grote hompen koud steen, uitgesleten door het wassende water, brutaal terug. Verder zien we stuwdammen, bruggen, en wegwerkzaamheden, reparaties van een aardverschuiving enige maanden geleden. De menselijke activeiten zijn in harmonie met de natuur. De rode brug contrasteert mooi met het groene loof. Het tempeltje fleurt de grijze steenklompen perfect op.
Hier en daar is het ielige stroompje aangezwollen tot een kolkende watermassa. Indrukwekkend.
Er wordt gestopt en twee zakken met helmen worden de bus ingesjouwd. Veiligheidsmaatregel voor de wandeling van morgen.
En de bus hobbelt verder de avondschemering in, en wij hobbelen vrolijk mee.
Om 18.00 zijn we in hotel Silk Place. Een prachtig hotel. Na het eten gingen we zwemmen. Het zwembad is op het dak en loopt parallel aan de kloof. Het complex is verlicht met vuurkorven. Ook zijn er hot tubs met mineraal water. Verkwikt gaan we op zoek naar alcohol, tevergeefs... hier geen bar. Met ontwenningsverschijnselen gaan we nu maar slapen. Oolong thee is immers ook niet alles.
woensdag 24 september 2014
Koahsiung - Taitung
Nu zitten we in het Royal Chihpen Hotel, nabij Taitung, aan de Pacific Ocean. De aboriginal show werd onderbroken door onweer, maar het feest ging daarna binnen door. Folkloristisch toeristenvermaak.
Morgen verder noordwaarts naar Hualien. Bij leven en welzijn berichten wij daarvan op dit medium. Doei doei!
dinsdag 23 september 2014
Van Sun Moon Lake naar Kaosiung
Vandaar reden we verder zuidwaarts. We stopten bij een complex met twee tempels, in Jiji, de Jiji Wuchanggong tempels. De eerste is ingestort door de aardbeving van september 1999, de nieuwe is er naast gezet.
's Middags een bezoek aan het Buddha Memorial Center van de Fo Guang Shan, nabij het klooster. Een magnifiek complex met 8 pagodes aan een plein, een piramide met met daarop 4 pagodes en daarachter het grootste boedda-beeld ter wereld. Het zou 105 meter hoog zijn, echter niet nagemeten.
De trip ging verder naar Kaosiung, waar we nu zitten. Na een kort bezoek aan de Love River gingen we naar de Liuhe Night Market. Een erg leuke ervaring. Het werd al snel druk op de markt, de avond viel, veel kraampjes op straat met dingen die je niet wilt eten of waarvan niet wilt weten òf je het kunt eten. We hebben toch wat dingetjes geprobeerd, een beetje op safe spelend. De smaak is erg goed, maar het mondgevoel zodanig dat je er maar niet teveel bij na moet denken.
We ziten nu op de 32e verdieping van het 5-sterren Grand Li Hai hotel. De beneden verdiepingen bestaan uit shopping malls en winkels van Gucci en Anna Sui en dergelijke. Het uitzicht op deze havenstad vanaf onze kamer op de 32e verdieping waanzinig.
Morgen verder zuidwaarts, naar de zuidpunt van Taiwan. Tot de volgende maar weer.
P.S. Laat ff weten wat je er van vindt!
maandag 22 september 2014
Sun Moon Lake
Het reisgezelschap is inderdaad internationaal, maar overwegend Chinees.
De bus bracht ons naar de Sun Moon Lake, een rit van ruim drie uur. Na een uur rijden was de regen al weg en scheen zelfs de zon, af en toe. We reden langs het meer en stopten bij een Thao-dorp. De Thao is een origineel inheems Taiwanees volk. Uiteraard is ook hier de meerderheid Han-Chinees.
We kochten een soort gefrituurde boterham als lunch, in 9 delen gehakt met een scherp mes. Smakelijk doch vet. Daarbij, een bekertje bubble tea. Er waren tal van andere snacks te koop, alles vers bereid. Sommige zaken zien er voor dit moment toch nog iets te avontuurlijk uit. Aan het eind van de week zijn we wellicht al zo gewend dat we toe zijn aan een bekertje slangenwijn, maar nu nog niet.
We voeren met een bootje over het meer. We stapten uit bij de Xuanguang tempel, erg druk met dringende en duwende Taiwanezen. Een gehaaid volkske. We maakten een rondje over het meer en gingen verder naar de Xuan Zang tempel. Deze was erg de moeite waard. Xuan Zang is een heilige boeddhistische monnik die 1400 jaar geleden leefde. Hij reisde als een soort Marco Polo rond en kwam ook in India, waar hij in aanraking kwam met het boeddhisme. Hij heeft de rest van zijn leven teksten uit het Sanskriet in het Chinees vertaald (je moet er maar zin in hebben). Zijn resten zijn in 1937 door de Japanners gevonden en vervolgens naar Japan verplaatst. Ook in Japan had de man een rockstar status. Inmiddels is een derde van zijn stoffelijke resten weer in Taiwan, in dit klooster. Mooi complex!
Daarna klommen we langs een helling naar de Ci'en Pagoda, een ding van 46 meter hoog en 9 verdiepingen. Chiang Kai-shek heeft het bouwwerk laten zetten ter ere van zijn moeder. De punt bevindt zich precies 1000 meter boven de zeespiegel. Inmiddels was het gestopt met zachtjes regenen, het kwam weer met bakken uit de lucht. Vanaf de pagode was het zicht over het meer niet optimaal door mist en regen. Desalniettemin erg mooi.
Het bezoek aan de Wen Wu tempel is uitgesteld naar morgenochtend vanwege het weer. We zitten nu in het Fleur de Chine hotel, een prachtig superdeluxe hotel met een kamer die uitzicht geeft over het azuurblauwe meer.
Morgen trekken we verder zuidwaarts, waarvan we indien mogelijk weer zullen berichten. Tot de volgende blog.
zondag 21 september 2014
Trouwens...
De toiletbril op onze hotelkamer is verwarmd, vrij bijzonder daar de buitentemperatuur nu ruim boven de 30 graden is.
Taipei
Ni hao!
Na een lange reis zijn we vandaag in Taipei aangekomen. Afgezien van af en toe wat turbulentie verliep de reis prima. Bangkok bereikten we na elf en een half uur vliegen, en na anderhalf uur hingen we alweer in de lucht richting Taiwan. Die vlucht duurde drie en een half uur, een kippeneindje!
In Taipei stond de chauffeur ons al op te wachten en bracht ons naar het Howard Plaza hotel. Onderweg werd hij twee keer op zijn mobiel gebeld en de tweede keer was het voor... ons! Was wat onverwacht. Bleek het Taiwanese reisbureau te zijn; wilde weten of we goed waren aangekomen en of we morgen op tijd klaar zouden staan voor de vijfdaagse trip over Taiwan. Goed geregeld!
Na een borstel door de mond en een washand elders zijn we met de metro naar Shilin gegaan. We vallen als Westerlingen erg op in de Taiwanese mensenmassa.
Inmiddels druppelde het een beetje. We dronken eerst thee cq koffie in een leuke tent, waar op de bovenverdieping flink gegokt werd.
We vervolgden onze weg naar de Shilin Night Market, wat niet meeviel. De drup was regen geworden, niet te zuinig en niemand kon ons vertellen waar de markt was; men verstaat geen andere taal dan Mandarijn. Enfin, éen straat verder vonden we de markt toch, geheel op eigen kracht. Door de regen viel het marktbezoek en daarmee het proeven van allerlei bijzondere Taiwanese snacks letterlijk in het water. We vonden wel de Shilin Cixian tempel, wat een mooi exemplaar!
We zijn weer teruggegaan met de metro en drinken nu een pul Taiwanees bier. Deze smaakt zo goed dat we er nog wel ééntje zullen nemen, maar dan zullen we moeten gaan slapen. Het was al met al een erg lange dag, met weinig slaap. Morgen vroeg op voor de trip. Eindpunt voor morgen zal de Sun Moon Lake zijn, een bijzondere plek, naar men zegt. We gaan het zien.
Tot de volgende blog!
Na een lange reis zijn we vandaag in Taipei aangekomen. Afgezien van af en toe wat turbulentie verliep de reis prima. Bangkok bereikten we na elf en een half uur vliegen, en na anderhalf uur hingen we alweer in de lucht richting Taiwan. Die vlucht duurde drie en een half uur, een kippeneindje!
In Taipei stond de chauffeur ons al op te wachten en bracht ons naar het Howard Plaza hotel. Onderweg werd hij twee keer op zijn mobiel gebeld en de tweede keer was het voor... ons! Was wat onverwacht. Bleek het Taiwanese reisbureau te zijn; wilde weten of we goed waren aangekomen en of we morgen op tijd klaar zouden staan voor de vijfdaagse trip over Taiwan. Goed geregeld!
Na een borstel door de mond en een washand elders zijn we met de metro naar Shilin gegaan. We vallen als Westerlingen erg op in de Taiwanese mensenmassa.
Inmiddels druppelde het een beetje. We dronken eerst thee cq koffie in een leuke tent, waar op de bovenverdieping flink gegokt werd.
We vervolgden onze weg naar de Shilin Night Market, wat niet meeviel. De drup was regen geworden, niet te zuinig en niemand kon ons vertellen waar de markt was; men verstaat geen andere taal dan Mandarijn. Enfin, éen straat verder vonden we de markt toch, geheel op eigen kracht. Door de regen viel het marktbezoek en daarmee het proeven van allerlei bijzondere Taiwanese snacks letterlijk in het water. We vonden wel de Shilin Cixian tempel, wat een mooi exemplaar!
We zijn weer teruggegaan met de metro en drinken nu een pul Taiwanees bier. Deze smaakt zo goed dat we er nog wel ééntje zullen nemen, maar dan zullen we moeten gaan slapen. Het was al met al een erg lange dag, met weinig slaap. Morgen vroeg op voor de trip. Eindpunt voor morgen zal de Sun Moon Lake zijn, een bijzondere plek, naar men zegt. We gaan het zien.
Tot de volgende blog!
zondag 14 september 2014
Voorbereiden op Taiwan
Over een week vertrekken we voor een trip naar Taiwan en Thailand.
We vliegen via Bangkok (Thailand) naar Taipei, de hoofdstad van Taiwan.
Daar sluiten we een paar dagen aan bij een internationaal reisgezelschap.
Daarna maken we zelf nog een trip naar Tainan met de hoge snelheidstrein en vliegen we naar Penghu, een eilandengroep voor Taiwan.
Op de terugweg stappen we uit in Bangkok, om daar nog een paar dagen uit te buiken voor we ons weer door de plicht laten roepen.
Hier een filmpje over Taiwan!
We vliegen via Bangkok (Thailand) naar Taipei, de hoofdstad van Taiwan.
Daar sluiten we een paar dagen aan bij een internationaal reisgezelschap.
Daarna maken we zelf nog een trip naar Tainan met de hoge snelheidstrein en vliegen we naar Penghu, een eilandengroep voor Taiwan.
Op de terugweg stappen we uit in Bangkok, om daar nog een paar dagen uit te buiken voor we ons weer door de plicht laten roepen.
zondag 1 juni 2014
Athene
Op woensdag 28 mei vertrokken we voor een lang weekend naar Athene. 29 Mei was sowieso een vrije dag, Hemelvaartsdag, dus we peerden er met maar 2 op te nemen dagen 5 dagen tussenuit naar de bakermat van de Westerse beschaving.
We hebben veel gedaan en gezien, alle highlights pasten perfect in ons schema. Twee dagen lang maakten we gebruik van de hop on hop off bus, welke ons langs alle bekende plekken voerde. Vanaf de bus was het allemaal prima te zien, lekker in de zon.
Highlights zijn het theater van Dionysus, het Agora, het museum van de Cycladische kunst, het oude stadion en Pireaus, aan zee. Het Parthenon viel wat tegen, omdat het ding compleet in de steigers stond.
Nu zitten we alweer in de trein naar huis. Het was de moeite waard, erg leuk.
We hebben veel gedaan en gezien, alle highlights pasten perfect in ons schema. Twee dagen lang maakten we gebruik van de hop on hop off bus, welke ons langs alle bekende plekken voerde. Vanaf de bus was het allemaal prima te zien, lekker in de zon.
Highlights zijn het theater van Dionysus, het Agora, het museum van de Cycladische kunst, het oude stadion en Pireaus, aan zee. Het Parthenon viel wat tegen, omdat het ding compleet in de steigers stond.
Nu zitten we alweer in de trein naar huis. Het was de moeite waard, erg leuk.
vrijdag 28 maart 2014
Los Angeles & Las Vegas
Morgen vertrekken we voor een korte vakantie naar Los Angeles en Las Vegas!
Watch out here we come!
Venice Beach (Los Angeles, California)
+June+2011.jpg)
The Strip (Las Vegas, Nevada)
It's gonna be big fun!
Watch out here we come!
Venice Beach (Los Angeles, California)
+June+2011.jpg)
The Strip (Las Vegas, Nevada)
It's gonna be big fun!
Abonneren op:
Posts (Atom)