dinsdag 31 december 2013
Ons 2013 is 6 uur korter!
Alles en iedereen op Phuket is in voorbereiding voor de jaarwisseling.
Overal wordt wat georganiseerd en het moet spectaculair worden.
Ook is er een blik politie bij Bangla Road opengetrokken, zo hé!
Nu drinken we nog een biertje bij Titty Twister, straks gaan we echt op pad.
Fijne jaarwisseling allemaal en een goed en gezond 2014!
C&P
Overal wordt wat georganiseerd en het moet spectaculair worden.
Ook is er een blik politie bij Bangla Road opengetrokken, zo hé!
Nu drinken we nog een biertje bij Titty Twister, straks gaan we echt op pad.
Fijne jaarwisseling allemaal en een goed en gezond 2014!
C&P
maandag 30 december 2013
Phuket
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel.
Als we opstaan hebben we een paar uur slaap gehad. Het is gewoonweg te gezellig in de bars op en rondom Bangla road. Toch staan we op tijd op, voor het ontbijt. Even wat in de maag en wat drinken, het gif van de nacht ervoor verdunnen.
Voor elven liggen we op het strand. Zo veel te zien, al die mensen. Japanners zwemmen in een soort trainingsjack. Langs de bedjes lopen verkopers met fruit, zonnebrillen, alöe vera, drankjes, nagelknippers en wat al niet. Alle andere toeristen uit alle windstreken, bizar en grappig, ergerniswekkend ook.
We buiken uit en slapen een beetje bij, voorbereiding voor de strijd later die dag op Bangla road.
Tussen vier en zes uur douchen we, kleden we om en gaan we wat drinken, massage, of even wat winkeltjes kijken, net hoe het loopt of waar we zin in hebben.
Dan even wat eten en terug naar het hotel. Tussen tien en elf uur zijn we op Bangla road. We kennen inmiddels al redelijk wat mensen die in de bars werken. Soms ontdekken we een nieuwe tent. Whatever tickles our fancy. We hoppen over als we willen, we blijven zitten als het gezellig is.
Er zijn in elke bar vaste klanten, vaak Europeanen of Australiërs die hier wonen of overwinteren. Vaak oude kerels, je kunt ze uittekenen, die meisjes plagen, onder het mom van een geintje maar wel steeds graaien waar ze kunnen graaien. De meiden krijgen wel drankjes en verdienen. Zo gaat dat.
In de bars in de straten dwars op Bangla road, zoals Soi Eric, werken veel ladyboys. Vaak erg goed gelukt, maar hun stem verraad ze. Zo veel vogels, een dierentuin vol.
Oude vrouwtjes, echt oud, verkopen bloemen. Tientallen mensen houden een kaart voor je neus, de ping-pong shows. Nog even niet.
Het is een herrie op straat, uit alle bars komt muziek. Overal licht.
Een vrouw staat de vuilnisbak van McDonald's te sorteren. Lege flessen en karton worden meegenomen, levert weer geld op.
Gelukszoekers, dronkelappen, ruziemakers, je vindt ze hier allemaal, maar vooral mensen die hier een leuke avond willen hebben. Dat lukt.
Als om 4 uur de bars sluiten staan de dames, of zij die dat zijn geworden, op een rij, hopend om bij het sluiten van de markt nog te scoren.
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel. Integendeel!
Als we opstaan hebben we een paar uur slaap gehad. Het is gewoonweg te gezellig in de bars op en rondom Bangla road. Toch staan we op tijd op, voor het ontbijt. Even wat in de maag en wat drinken, het gif van de nacht ervoor verdunnen.
Voor elven liggen we op het strand. Zo veel te zien, al die mensen. Japanners zwemmen in een soort trainingsjack. Langs de bedjes lopen verkopers met fruit, zonnebrillen, alöe vera, drankjes, nagelknippers en wat al niet. Alle andere toeristen uit alle windstreken, bizar en grappig, ergerniswekkend ook.
We buiken uit en slapen een beetje bij, voorbereiding voor de strijd later die dag op Bangla road.
Tussen vier en zes uur douchen we, kleden we om en gaan we wat drinken, massage, of even wat winkeltjes kijken, net hoe het loopt of waar we zin in hebben.
Dan even wat eten en terug naar het hotel. Tussen tien en elf uur zijn we op Bangla road. We kennen inmiddels al redelijk wat mensen die in de bars werken. Soms ontdekken we een nieuwe tent. Whatever tickles our fancy. We hoppen over als we willen, we blijven zitten als het gezellig is.
Er zijn in elke bar vaste klanten, vaak Europeanen of Australiërs die hier wonen of overwinteren. Vaak oude kerels, je kunt ze uittekenen, die meisjes plagen, onder het mom van een geintje maar wel steeds graaien waar ze kunnen graaien. De meiden krijgen wel drankjes en verdienen. Zo gaat dat.
In de bars in de straten dwars op Bangla road, zoals Soi Eric, werken veel ladyboys. Vaak erg goed gelukt, maar hun stem verraad ze. Zo veel vogels, een dierentuin vol.
Oude vrouwtjes, echt oud, verkopen bloemen. Tientallen mensen houden een kaart voor je neus, de ping-pong shows. Nog even niet.
Het is een herrie op straat, uit alle bars komt muziek. Overal licht.
Een vrouw staat de vuilnisbak van McDonald's te sorteren. Lege flessen en karton worden meegenomen, levert weer geld op.
Gelukszoekers, dronkelappen, ruziemakers, je vindt ze hier allemaal, maar vooral mensen die hier een leuke avond willen hebben. Dat lukt.
Als om 4 uur de bars sluiten staan de dames, of zij die dat zijn geworden, op een rij, hopend om bij het sluiten van de markt nog te scoren.
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel. Integendeel!
woensdag 25 december 2013
Back home in Bangkok
We zitten alweer in Bangkok, in ons vaste hotel, Courtyard by Marriott. De baliemedewerker, Palm, begroette ons met "Welcome back"; ben je dan een rockstar of niet?
Veel Thai hebben een bijnaam die als roepnaam wordt gebruikt. Toen we de vorige keer in het hotel incheckten, stonden er twee jongens aan de balie: S en Top.
We hebben weer een mooie kamer gekregen. We gaan zo eens een stevige kerstborrel drinken.
Fijne dagen!
Veel Thai hebben een bijnaam die als roepnaam wordt gebruikt. Toen we de vorige keer in het hotel incheckten, stonden er twee jongens aan de balie: S en Top.
We hebben weer een mooie kamer gekregen. We gaan zo eens een stevige kerstborrel drinken.
Fijne dagen!
Sir, madam, Happy Merry Christmas!
Gisterochtend zijn we met gids Phoon naar Choeung Ek, ook bekend als "the killing fields", en Tuol Sleng (S21) geweest. Choeung Ek is één van de ruim 400 plekken waar Cambodjanen om niets werden geëxecuteerd door de Rode Khmer, tussen 1975 en 1979. Nadat de mensen eerst uit de steden waren verdreven naar het platteland, werden ze vervolgens meegenomen, zonder duidelijke reden. Circa 3 miljoen mensen zijn zo opgepakt, ondervraagd en gemarteld op plekken als S21 tot ze misdaden bekenden die ze nooit hebben begaan en werden vervolgens op een killing field vermoord. Eerst doodgeschoten, tot men dat te duur vond worden. Kogels kostrn geld en je kunt mensen ook met een stuk bamboe doodslaan...
Op Choeung Ek liepen we langs een aantal van de ruim honderd massagraven. Hier en daar steekt er een stuk bot uit de grond, soms zie je een tand liggen. In het midden van het complex staat een stoepa met daarin honderden schedels, gesorteerd naar leeftijd. Niemand werd ontzien, ook babies en bejaarden werden afgeslacht.
S21 is een voormalige school waar de Rode Khmer de arrestanten aan verhoor onderwierp. Het complex bestaat uit vier gebouwen. De kamers zijn nog zo gelaten als men het in 1979 aantrof. Martelkamers, gevangeniscellen, alles is zo gelaten als het was. De tentoonstelling laat verder veel foto's zien. Bij aankomst werden de arrestanten gefotografeerd, sommigen ook na de marteling, dood of levend. Al deze mensen werden gedwongen recht in de camera te kijken. Juist dat is wat je bij blijft, de blik van die mensen, de angst in de ogen, niet begrijpend waarom men is opgepakt maar wel bewust van wat hun lot is.
En... arm, arm Cambodja... let wel dat de helft van de mensen van 50 jaar en ouder hebben meegedaan met de Rode Khmer, soms gedwongen, maar hoe ga je daar mee om?
Gistermiddag en vanmorgen, 1e kerstdag, hebben we wat rondgehobbeld door Phnom Penh. Leuk en interessant. We hebben tot nu toe ontzettend veel gezien en gedaan, elke dag vroeg op en we zijn dan ook best moe, nog steeds eigenlijk. Volgende week gaan we dan ook niet veel ondernemen op Phuket.
Gisteravond zaten we op een terras aan de rivier, loopt Grignon langs, onze reisleider van de China-reis in 2009! Hij herkende ons wel, met enige moeite. We hebben gezellig een paar biertjes met hem gedronken, erg leuk.
Tot slot, in boeddhistische landen als Cambodja en Thailand doet men officieel niet aan Kerst en ook hun Nieuwjaar valt later. Toch zijn de straten helemaal "winters" versierd, uitbundiger dan in Nederland, compleet met rendieren, arresleeën, sneeuwpoppen en kerstmannen. In de bars dragen de serveersters kerstmutsen... bij ruim 30 graden! Men realiseert zich dat Kerst belangrijk is voor de meester westerlingen, dus op straat zijn we meerdere keren aangesproken met de woorden: "Sir, madam, happy merry christmas!". De grote glimlach kregen we er gratis bij.
Doei doei, maak er wat van deze Kerst, doen wij ook :-)
Op Choeung Ek liepen we langs een aantal van de ruim honderd massagraven. Hier en daar steekt er een stuk bot uit de grond, soms zie je een tand liggen. In het midden van het complex staat een stoepa met daarin honderden schedels, gesorteerd naar leeftijd. Niemand werd ontzien, ook babies en bejaarden werden afgeslacht.
S21 is een voormalige school waar de Rode Khmer de arrestanten aan verhoor onderwierp. Het complex bestaat uit vier gebouwen. De kamers zijn nog zo gelaten als men het in 1979 aantrof. Martelkamers, gevangeniscellen, alles is zo gelaten als het was. De tentoonstelling laat verder veel foto's zien. Bij aankomst werden de arrestanten gefotografeerd, sommigen ook na de marteling, dood of levend. Al deze mensen werden gedwongen recht in de camera te kijken. Juist dat is wat je bij blijft, de blik van die mensen, de angst in de ogen, niet begrijpend waarom men is opgepakt maar wel bewust van wat hun lot is.
En... arm, arm Cambodja... let wel dat de helft van de mensen van 50 jaar en ouder hebben meegedaan met de Rode Khmer, soms gedwongen, maar hoe ga je daar mee om?
Gistermiddag en vanmorgen, 1e kerstdag, hebben we wat rondgehobbeld door Phnom Penh. Leuk en interessant. We hebben tot nu toe ontzettend veel gezien en gedaan, elke dag vroeg op en we zijn dan ook best moe, nog steeds eigenlijk. Volgende week gaan we dan ook niet veel ondernemen op Phuket.
Gisteravond zaten we op een terras aan de rivier, loopt Grignon langs, onze reisleider van de China-reis in 2009! Hij herkende ons wel, met enige moeite. We hebben gezellig een paar biertjes met hem gedronken, erg leuk.
Tot slot, in boeddhistische landen als Cambodja en Thailand doet men officieel niet aan Kerst en ook hun Nieuwjaar valt later. Toch zijn de straten helemaal "winters" versierd, uitbundiger dan in Nederland, compleet met rendieren, arresleeën, sneeuwpoppen en kerstmannen. In de bars dragen de serveersters kerstmutsen... bij ruim 30 graden! Men realiseert zich dat Kerst belangrijk is voor de meester westerlingen, dus op straat zijn we meerdere keren aangesproken met de woorden: "Sir, madam, happy merry christmas!". De grote glimlach kregen we er gratis bij.
Doei doei, maak er wat van deze Kerst, doen wij ook :-)
maandag 23 december 2013
Ta Prohm en Phnom Penh
Deze plek is ook weer heel bijzonder. Een aantal gebouwen van dit eeuwenoude tempelcomplex is overgroeid door enorme bomen. Boom en gebouw zijn een symbiose aangegaan, de boom heeft steun aan het gebouw, maar de laatste stort in als de boom omvalt of doodgaat. Erg bijzonder, al viel het soms niet mee, alweer, om een mooi plaatje te schieten. Vandaag waren het de Russen. Slavische zeugen met spekarmen en een vetkwab op de buik kruipen op iedere boom en klauteren op de tempels, om zich te laten fotograferen. Afgezien van het feit dat het geen gezicht is mag het ook helemaal niet, daar is het spul veel te kwetsbaar voor. Dit gedrag zou je dus niet in het Kremlin of het mausoleum van Lenin moeten vertonen, dan vlieg je de bak in.
Het ergste is dat onze Cambodjaanse gids, noch de andere gidsen of politie er iets van zegt. De politie werd aangesproken door onze gids, dat dan weer wel, maar ze waren te moe vandaag om op te treden. Wij hebben een paar toeristen er op aangesproken, eerst in het Engels, maar aan de varkensogen te zien begreep men dat niet. Waar ze niet op rekenden is dat we hun Russische antwoord in hun eigen taal beantwoorden. Enfin, het heeft niet veel geholpen, maar de ergernis was te groot om het te laten gaan. Boos worden is sowieso not done in het boedhisme, het wordt gezien als gezichtsverlies.
Als laatste bezochten we Pre Rup, één van de oudste tempels rondom Siem Reap. Daarna bezochten we een school waar kunstwerkjes werden gemaakt, houtsnijwerk, stenen beelden, lakwerk en zo meer. Erg knap, ook prijzig.
We hadden nog wat tijd om in het stadje wat rond te lopen en wat te drinken. Er lopen, en soms zelfs kruipen, relatief veel verminkte mensen rond. Ze zijn zo geboren, ofwel armen en of benen kwijt geraakt tijdens de oorlog in de jaren '70 of door landmijnen, soms veel later. We kochten een boek van een vreselijk aardige man zonder handen. Maar wat doe je dan als er vervolgens een misvormde jongen aan komt kruipen? Hij is nog niet weg of de volgende komt op een fietsje langs. Ook kwam er een jochie van een jaar of acht met zijn blinde opa langs. Exploitatie of pure armoede? Je kan ook niet iedereen wat geven of wat van ze kopen...
Aan het einde van de middag vlogen we naar Phnom Penh, de Cambodjaanse hoofdstad. Gids Phoon stond ons al op te wachten. Het was druk op de weg en ook hier zijn delen van de stad afgezet vanwege demonstraties tegen de regering, die al 33 jaar zit. In de auto ontstond een politieke discussie met de gids. Duidelijk is dat de Zuidoost-Aziatische politiek erg complex is, dat historische conflicten ook hier in het heden doorwerken en dat machtsgeilheid hier zeker zo sterk is als in het Westen. Dominatie en dominantie, maar op een andere manier verpakt.
Ook hier weer schrijnende tafereeltjes; als de auto stopte doken er bedelende kinderen op. Meisjes van 6 jaar met hun babybroertje op de arm, slordige haren, vieze kleding, holle oogjes... wat is wijsheid?
Na het inchecken aten we in het hotel, hoewel we geen trek hadden. In deze trip is lunch en diner inbegrepen. We krijgen zo onbeschoft veel op het bord steeds! Maar eten laten staan isvook weer zowat in dit land, men begrijpt dat niet.
We zijn nog wat wezen drinken in de stad, in een bar in een straatje, straat 104, waar ook veel mannen alleen komen, vooral 's avonds.
Morgen naar het Oorlogsmuseum en "the killing fields". Dat zal wel heftig worden maar ook dat hoort bij Cambodja en de geschiedenis van dit land.
zondag 22 december 2013
Siem Reap
Gisterochtend zijn we in alle vroegte met de taxi naar het Schiphol van Bangkok gereden. Het begon een beetje licht te worden toen we incheckten voor de vlucht naar Siem Reap in Cambodja. We landden om 9 uur 's ochtends en werden opgevangen door onze gids, Sopheap. Ze bracht ons naar het hotel Prince d'Angkor. We spraken af om de lunch over te slaan, we hebben de afgelopen dagen echt genoeg gegeten en we slaan de lunch sowieso vaak over. Bovendien konden we dan op tijd naar Angkor Wat, om daar aan te komen rond half één. Zo gezegd zo gedaan en een goede keuze, want het liep er leeg. We hadden voor even alle ruimte om wat mooie plaatjes te schieten. De foto's die op de blog staan hebben we met ons mobieltje gemaakt, dus deze zijn van mindere kwaliteit en dienen meer om een idee te geven.
Wat een pracht in de Angkor Wat! De architectuur is fenomenaal, de muren versierd met apsara's (danseressen) en afbeeldingen van boeddhistische en hindoeistische taferelen, in steen gehouwen. Zeer veefijnd en goed geconserveerd, over het algemeen. Het gaat te ver om nu op de geschiedenis in te gaan, maar als je even op Wikipedia kijkt krijg je wel een indruk van hoe, wat, waar en wanneer.
's Middags hadden we nog tijd voor een biertje in Pub Street, een kwartier lopen van ons hotel. De Cambodjanen zijn zo mogelijk nog vriendelijker dan de Thai. Hoewel ze een eigen munt hebben, de riel, wordt alles afgerekend in US dollars.
's Avons diner in het hotel en daarna nog een voetmassage.
Vanochtend kregen we een andere gids, Sorin. Met hem hebben we heel wat tempels en tempelcomplexen bezocht, onder andere Angkor Tom. Zeer de moeite waard, ongelofelijk wat de Khmer tussen de 6e en 13e eeuw hebben neergezet. We zijn van 7 uur 's ochtends tot 18 uur op pad geweest, met tussendoor een lunch downtown.
Tot nu toe hebben we het erg naar ons zin in Cambodja. Zoals vermeld zijn de mensen super, Siem Reap geweldig en het eten is perfect. Jammer dat de Chinezen dat ook vinden. In grote hordes marcheren ze langs de tempels, hevig boerend en scheten latend, naar elkaar schreeuwend en op de grond spugend. Ook in het hotel maken ze zich niet geliefd met hun massahysterische geschreeuw en gesnotter. De gidsen spraken eveneens niet erg positief over de Chinezen, maar ja, het brengt voor hen wel geld in het laatje.
Vanavond gaan we naar een Apsarashow, met diner. Na afloop gaan we nog wel even Siem Reap in, wat een erg leuk en gezellig stadje is, hoewel veel van de bars en pubs pas de afgelopen 10 tot 15 jaar gebouwd zijn, met de opkomst van het massatoerisme.
Morgen gaan we naar een andere tempel die je gezien moet hebben in Siem Reap, Ta Prohm. In de middag vliegen we naar de hoofdstad, Phnom Penh. Maar dat zien we morgen dan wel weer!
Ciao ciao!
Wat een pracht in de Angkor Wat! De architectuur is fenomenaal, de muren versierd met apsara's (danseressen) en afbeeldingen van boeddhistische en hindoeistische taferelen, in steen gehouwen. Zeer veefijnd en goed geconserveerd, over het algemeen. Het gaat te ver om nu op de geschiedenis in te gaan, maar als je even op Wikipedia kijkt krijg je wel een indruk van hoe, wat, waar en wanneer.
's Middags hadden we nog tijd voor een biertje in Pub Street, een kwartier lopen van ons hotel. De Cambodjanen zijn zo mogelijk nog vriendelijker dan de Thai. Hoewel ze een eigen munt hebben, de riel, wordt alles afgerekend in US dollars.
's Avons diner in het hotel en daarna nog een voetmassage.
Vanochtend kregen we een andere gids, Sorin. Met hem hebben we heel wat tempels en tempelcomplexen bezocht, onder andere Angkor Tom. Zeer de moeite waard, ongelofelijk wat de Khmer tussen de 6e en 13e eeuw hebben neergezet. We zijn van 7 uur 's ochtends tot 18 uur op pad geweest, met tussendoor een lunch downtown.
Tot nu toe hebben we het erg naar ons zin in Cambodja. Zoals vermeld zijn de mensen super, Siem Reap geweldig en het eten is perfect. Jammer dat de Chinezen dat ook vinden. In grote hordes marcheren ze langs de tempels, hevig boerend en scheten latend, naar elkaar schreeuwend en op de grond spugend. Ook in het hotel maken ze zich niet geliefd met hun massahysterische geschreeuw en gesnotter. De gidsen spraken eveneens niet erg positief over de Chinezen, maar ja, het brengt voor hen wel geld in het laatje.
Vanavond gaan we naar een Apsarashow, met diner. Na afloop gaan we nog wel even Siem Reap in, wat een erg leuk en gezellig stadje is, hoewel veel van de bars en pubs pas de afgelopen 10 tot 15 jaar gebouwd zijn, met de opkomst van het massatoerisme.
Morgen gaan we naar een andere tempel die je gezien moet hebben in Siem Reap, Ta Prohm. In de middag vliegen we naar de hoofdstad, Phnom Penh. Maar dat zien we morgen dan wel weer!
Ciao ciao!
Siem Reap
Gisterochtend zijn we in alle vroegte met de taxi naar het Schiphol van Bangkok gereden. Het begon een beetje licht te worden toen we incheckten voor de vlucht naar Siem Reap in Cambodja. We landden om 9 uur 's ochtends en werden opgevangen door onze gids, Sopheap. Ze bracht ons naar het hotel Prince d'Angkor. We spraken af om de lunch over te slaan, we hebben de afgelopen dagen echt genoeg gegeten en we slaan de lunch sowieso vaak over. Bovendien konden we dan op tijd naar Angkor Wat, om daar aan te komen rond half één. Zo gezegd zo gedaan en een goede keuze, want het liep er leeg. We hadden voor even alle ruimte om wat mooie plaatjes te schieten. De foto's die op de blog staan hebben we met ons mobieltje gemaakt, dus deze zijn van mindere kwaliteit en dienen meer om een idee te geven.
Wat een pracht in de Angkor Wat! De architectuur is fenomenaal, de muren versierd met apsara's (danseressen) en afbeeldingen van boeddhistische en hindoeistische taferelen, in steen gehouwen. Zeer veefijnd en goed geconserveerd, over het algemeen. Het gaat te ver om nu op de geschiedenis in te gaan, maar als je even op Wikipedia kijkt krijg je wel een indruk van hoe, wat, waar en wanneer.
's Middags hadden we nog tijd voor een biertje in Pub Street, een kwartier lopen van ons hotel. De Cambodjanen zijn zo mogelijk nog vriendelijker dan de Thai. Hoewel ze een eigen munt hebben, de riel, wordt alles afgerekend in US dollars.
's Avons diner in het hotel en daarna nog een voetmassage.
Vanochtend kregen we een andere gids, Sorin. Met hem hebben we heel wat tempels en tempelcomplexen bezocht, onder andere Angkor Tom. Zeer de moeite waard, ongelofelijk wat de Khmer tussen de 6e en 13e eeuw hebben neergezet. We zijn van 7 uur 's ochtends tot 18 uur op pad geweest, met tussendoor een lunch downtown.
Tot nu toe hebben we het erg naar ons zin in Cambodja. Zoals vermeld zijn de mensen super, Siem Reap geweldig en het eten is perfect. Jammer dat de Chinezen dat ook vinden. In grote hordes marcheren ze langs de tempels, hevig boerend en scheten latend, naar elkaar schreeuwend en op de grond spugend. Ook in het hotel maken ze zich niet geliefd met hun massahysterische geschreeuw en gesnotter. De gidsen spraken eveneens niet erg positief over de Chinezen, maar ja, het brengt voor hen wel geld in het laatje.
Vanavond gaan we naar een Apsarashow, met diner. Na afloop gaan we nog wel even Siem Reap in, wat een erg leuk en gezellig stadje is, hoewel veel van de bars en pubs pas de afgelopen 10 tot 15 jaar gebouwd zijn, met de opkomst van het massatoerisme.
Morgen gaan we naar een andere tempel die je gezien moet hebben in Siem Reap, Ta Prohm. In de middag vliegen we naar de hoofdstad, Phnom Penh. Maar dat zien we morgen dan wel weer!
Ciao ciao!
vrijdag 20 december 2013
Kanchanaburi en de river Kwai
Bij de rivier werd iedereen weer gesplitst naar hotel. Met 9 mensen voeren we over de Kwai naar ons "Resotel", waar we een geinig huisje hadden. De boottocht was prachtig, schilderachtig.
We kregen een enorme lunch en toen moesten we opeens opschieten voor een excursie naar de Hellfire Pass. Indrukwekkend! De Australische krijgsgevangenen hebben op deze plaats met de hand een kloof aangelegd door een berg heen. Ook hier, of misschien juist hier, vreselijke omstandigheden. 18 uur per dag werken, nauwelijks te eten en de met name Koreaanse bewakers, in dienst van het Japanse leger, verveelden zich rot en bekogelden de krijgsgevangenen met stenen. In de rotsen zijn nog afdrukken te zien van waar de metalen staven in het steen zijn geslagen.
's Avonds bezochten we een dansshow van de Mon.
Gisterochtend bezochten we een dorp van de Mon, een volk dat uit Myanmar komt. Ze zijn lang geleden gevlucht naar Thailand en hier geassimileerd, maar gaan weer terug, zo zeggen ze, na de verkiezingen van 2015 in Myanmar. Gaan ze er wel van uit dat Aung San Su Kyi de verkiezingen wint en dat er daarna echt wat gaat veranderen. We zullen zien.
De rest van de dag kende geen programma. We bleven bij het zwembad bij het hotel (zie foto).
Vanmorgen weer met de boot terug naar de opstapplaats. Na de lunch stapten we in de bus om vanuit Nam Tok met de trein een rit te maken van 5 kwartier over de Birma spoorlijn. Spectaculair en een beetje dubbel gevoel, vanwege de reden dat die spoorlijn er is. Grote delen bestaan overigens niet meer, deze zijn weggehaald om te voorkomen dat anderen de lijn gebruiken voor dezelfde redenen als de Japanners.
Hoe dan ook, Thailand trekt er veel toeristen mee.
Het regelen en organiseren zit de Thai niet in het bloed. Dat valt steeds weer op, de organisatie is rommelig en warrig. Mede hierdoor waren we relatief laat terug in Bangkok. Het is in twee dagen tijd enorm veel drukker geworden, vanwege Kerstmis. Bovendien zaten we in de vrijdagavondspits, onnodig overigens. Uiteindelijk komt alles goed, ondanks paniekerig gedoe en onzeker geglimlach. Alle problemen worden weer opgelost, het duurt soms even maar het komt altijd goed, zonder al teveel gezichtsverlies.
We zijn vanavond naar Siam Square gelopen en hebben bij het Hard Rock Cafe gegeten. Nu op tijd naar bed, hoewel het al 23.30 is... om 4 uur staan we op. Morgenochtend vroeg vliegen we naar Siem Reap in Cambodja, bekend van onder andere de Angkor Wat.
Dank voor de reacties op de blog, direct of via mail! Tot de volgende blog!
dinsdag 17 december 2013
View from our room
Vanavond hebben we bij Cabbages & Condoms gegeten. Een deel van de opbrengst gaat naar de bestrijding van AIDS. De inrichting is wel geinig, wat te denken van een kerstboom met condooms?
Bij het afrekenen krijg je geen pepermuntjes maar twee condooms, één voor hem en één voor haar.
Op Sukhumvit soi 8 bij Viva nog een afzakkertje genomen en op tijd terug. We worden morgenochtend al om 6 uur opgehaald voor de trip naar Kanchanaburi. Daar blijven we 2 nachten en komen dan voor één nacht weer hier in dit hotel terug. Daarna Cambodja, maar dat lijkt nu nog ver weg.
Met ons dus alles okay, met jullie ook? Tot de volgende blog!
PS foto is zojuist genomen vanuit onze kamer
maandag 16 december 2013
Mae Nak Phra Khanong
De Mae Nak legende gaat over Nak, een jonge vrouw die zwanger is. Haar man, Mak, wordt verpleegd in Bangkok nadat hij gewond is geraakt tijdens de oorlog tegen de Shan. Een en ander speelt zich af aan het begin van de 19e eeuw.
Nak en de baby overlijden tijdens de bevalling. Als Mak weer thuiskomt treft hij Nak en de baby echter thuis. Buren die Mak willen waarschuwen dat hij met een geest leeft komen om...
Toch komt Mak erachter dat Nak een geest is en hij vlucht. Nak komt hem achterna en Mak schuilt in de tempel, Wat Maha But, waar geesten niet in kunnen komen.
Een exorcist vangt de geest Nak en stopt deze in een pot van klei, welke in het kanaal van Phra Khanong wordt gegooid. Als de pot veel later per ongeluk wordt opgevist en geopend, komt Nak weer vrij. Ze wordt echter weer gevangen door een monnik. Hij stopt haar geest in een bot van haar voorhoofd (???) en maakt die vast aan zijn riem. De riem zou volgens de legende in bezit zijn van de koninklijke familie van Thailand.
Er zijn vele varianten van dit verhaal. Het is ook vele malen verfilmd, trailers en zelfs de hele film zijn op Youtube te vinden.
Na enig zoeken vonden we de Maha But tempel op het verrassend grote complex. De buurt, buiten het centrum van Bangkok, is een beetje verloederd; scheve houten hutten, verzakte trottoirs maar toch heeft men wel geld over voor een mooi tempelcomplex. Mensen offeren hier speelgoed, voor de overleden baby, maar ook wierook, lotusbloemen of fruit, in de hoop op een makkelijke bevalling of vrijstelling van dienstplicht, geheel in lijn met de Mae Nak legende. Ook worden er stukjes stof om de bast van een boom gebonden. De boom heeft inmiddels een omvang van enkele meters. De bomen staan in de tempel en groeien door een gat in het dak heen.
Ook hangen er jurken voor Nak achter haar altaar. Verder kun je visjes kopen om in het kanaal los te laten. Er zijn verschillende soorten voor verschillende wensen. Wij zijn gegaan voor ons eigen geluk met "pla kao".
Later op de dag zijn we nog even in Central World geweest, een mega-grote shopping mall vlakbij het hotel. Eenmaal terug in het hotel zijn we even wezen zwemmen. Straks omkleden, eten, misschien even naar de massage en dan ergens wat drinken.
Tot de volgende blog en laat wat van je weten als je met ons meeleest!
zondag 15 december 2013
We zijn er!
Dag allemaal,
We zijn goed in Bangkok aangekomen. Op zaterdag de koffers gepakt en op het gemakje de trein naar Schiphol gepakt. Er kwamen al hele drommen mensen uit de stad, vanwege Kerstmarkt.
De vlucht naar Bangkok verliep voorspoedig. We landden eerder dan het schema en waren om 16h in de hotelkamer, nummer 911. Lekker nummer...
We zijn naar Siam Square gelopen om evenwat te drinken bij het Hard Rock Café. Onderweg kwamen we langs het politie bureau. Er staat een heel bataljon achter een dubbele rij prikkeldraad. Men is voorbereid. Verder is het rustig, geen enkel teken van opstand of verzet.
Straks een restaurant vinden en dan nog wat rond kijken. Bangkok is in de Kerstsfeer! Toch een raar gezicht, sneeuwpoppen bij zeker 30 graden!
Tot later!
Abonneren op:
Posts (Atom)