Tainan!

Vanmorgen namen we een taxi naar An Ping, een in de 17e eeuw door de VOC gebouwde vesting. Had Balkenende het niet ooit over de VOC mentaliteit? En dat we die weer eens meer moesten aannemen? Bedoelde hij dan ook dat we slaven vestingen moeten laten bouwen?
Enfin, de Nederlanders hebben er niet lang gezeten. Toen het Fort Oranje, later Fort Zeelandia, af was, nam Koxinga het in. Hij heeft er ook niet lang plezier van gehad want binnen een jaar na het tekenen van de vrede was ie dood.
Inmiddels is er maar weinig over van die tijd. Wat er nu staat is grotendeels door de Japanners neergezet in de vorige eeuw. Er ligt hier veel geschiedenis.

Daarna met de taxi naar de Tucheng tempel van de heilige moeder. Het was een hele rit met de taxi. Het zou gaan om het grootste tempelcomplex in dit deel van Azië. Zelden zoiets moois gezien. Drie tempels achterelkaar, waarbij de laatste tempel uit drie lagen bestaat. Zo veel details, beelden, gangetjes naar nog een kamertje en nog één, een avontuurlijk religieus doolhof. Er wordt gebeden voor rijkdom, gezondheid, vruchtbaarheid, en wat al niet. Er wordt dan ook flink geofferd, in alle tempels trouwens, en dat is big business. Er wordt heel wat geld gespendeerd aan bloemen, fruit, pakken nepgeld, etenswaren, snoep, alles om de goden gunstig te stemmen.
De tempels worden bewaakt door bejaarden, die toezicht houden op de gang van zaken maar vooral een beetje op een stoel zitten te dommelen, wat televisie kijken en op gedempte toon met elkaar praten.

Wij moeten trouwens ook iets goed hebben gedaan, of het geluk was met de dommen, dat kan ook. We kwamen namelijk uit de tempel en vonden een compleet verlaten parkeerplaats. We hadden gehoopt op een taxi, maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Eerst maar een theetje drinken dan. Toen gevraagd of er ook een bus was naar downtown Tainan, waar we nog heel wat zaken wilden bekijken. Die bus was er maar reed net weg en zou voorlopig niet meer komen. Stopt er een mevrouw in een zwarte Mazda, die ons naar de stad wilde terugbrengen. Haar Engels was minimaal, maar we begrepen dat ze daar in de buurt woont en in een winkel in de stad werkt. Ontzettend aardig dat ze ons een lift wilde geven. Ook lekker, de airco in de auto; we waren om uit te wringen. Het is hier nog steeds boven 30 graden Celsius en de luchtvochtigheid is boven de 70 procent.

De mevrouw dropte ons bij de Chihkan toren, het voormalige Fort Provintia. Inderdaad, ook door onze voorouders gebouwd. Daarna nog veel meer tempels bezocht: de Grand Mazu tempel, de Sacrificial Rites Martial tempel en de Beiji tempel. Heel mooi, iedere tempel heeft wel iets speciaals.  Toch hadden nuwe  wel voldoende wierook geroken, beelden gezien en gebeden aangehoord en verhoord zien worden. We vonden weer een leuke tent om wat te drinken en zitten nu even wat te chillen op de hotelkamer.

We gaan zo eens wat te bikken zoeken, hopelijk met een lekker glaasje bier. Tempels maken dorstig!

Tainan

Hoe is ie daaro?

Vanmorgen zijn we met de metro naar het Taipei Main Station gereden en hebben daar een kaartje voor de hoge snelheidstrein gekocht naar Tainan. We hadden niet gereserveerd en dat bleek ook niet nodig te zijn, plek zat. Zeven kwartier later waren we in Tainan en namen een stoptrein naar het centrum. Het hotel was vanaf dat station op loopafstand. We hadden het hoognodige in een tas meegenomen en de koffers in het hotel in Taipei gelaten, maar het was toch een hele sjouw in de hitte. De temperatuur is boven 30 graden Celsius, maar het is de hoge luchtvochtigheid die het sap uit alle poriën doet spuiten.
Het was kwart over twaalf toen we incheckten, mochten de kamer pas om drie op... we gingen even zitten en toen kregen we ineens wel de sleutel. Typisch Aziatisch :-)

We zijn vrijwel direct op pad gegaan. We hebben zo vreselijk veel moois gezien: de Confuciustempel (met uitleg van een bejaarde heer), de Kaiji Yong-hua tempel, de Dehua Buddhist tempel, de Madame Linshuei tempel (voor al uw kinderwensen), de Koxinga Shrine; als deze man (Koxinga dus) zich in 1662 koest had gehouden was Taiwan wellicht nog een Nederlandse kolonie.

Ontzettend mooi allemaal, maar we van al dat geloop en geslenter was het wel in de benen getrokken... we vonden een theehuis, miss Banana, waar we even wat thee dronken. Het was inmiddels te laat om meer tempels te bezoeken, het gaat hier al om half zes schemeren. Ons plan om naar de Zuidelijke Stadspoort te lopen stelden we voor nu uit.
We liepen terug richting hotel, op zoek naar een leuk eettentje. We kwamen toch nog een tempeltje tegen, Magong Miao en konden de verleiding niet weerstaan. Beetje macabere sfeer, heel donker interieur en beelden met bizarre grimassen. Naar we net lazen is dit dan ook het tempeltje waar je geest naar toe gaat als je laatste uur geslagen is.

We vonden een stukje verderop een leuke eetgelegenheid, aan de straat. We bestelden een grote, welverdiende fles Taiwan Beer en een aantal losse gerechtjes. Dat was een goede keuze, erg lekker, vers bereid en gezellie!
Toen we hadden afgerekend staken we de straat over. We hadden gezien dat er een hele rits gele en rode lampionnen hingen. Zo kwamen we bij de eerste tempel van Tainan uit, de Tiantan tempel. Er was een dienst gaande, met gezang en muziek, waar we nog net een stukje van meemaakten. Men vindt het trouwens helemaal niet vervelend dat we daar, op de achtergrond, meekijken en een foto maken. Integendeel, we worden vaak gewezen op details in de tempel en bijna gemaand om er een foto van te maken.

We deden nog een koffietje en kochten een flesje rode wijn voor op de kamer. Meestal vinden we wel 'n barretje om nog wat te drinken, maar we gaan het vandaag niet te laat maken. Morgen weer een dag!

Xiao xiao!

Trisomie 21 BBQ en Taipei 101

28 sepember 2014 - Chiang Kai-shek Memorial Hall

27 september 2014 - Foto's van Yehliu

Taipei!

Dus... gisteren en vandaag hebben we een paar excursies gemaakt in en rond Taipei.
Gisterochtend zijn we naar de havenstad Keelung gereden naar een tempelcomplex met een 22 meter hoog beeld van de Godin der Genade, Guanyin. Vandaar een prachtig uitzicht over de haven. Het was nog vroeg, mensen waren bezig hun kraampjes op te zetten. Zo ook een familie die mini-autootjes verhuurd, als kermisattractie. Het kleine zoontje van de eigenaar scheurde reeds rond alsof de dood 'm op de hielen zat.
Vandaar reden we naar Yehliu, aan de noordkust van Taiwan. Hier zijn prachtige rotsformaties te zien, grote gele paddestoelvormen met een zwart-bruine hoed.
Het stierf hier van de Chinese toeristen. Wat een volk... 20 jaar geleden stonden ze nog met gekromde rug in de rijstvelden in de buurt van Peking te prutten, nu kunnen ze het betalen om de oversteek naar Taiwan te maken, en dat zullen we weten ook. Iedereen moet wijken om zichzelf te kunnen portreteren bij elk stuk steen. Op iedere foto trekken ze dezelfde grimas, en dat is niet altijd een mooi gezicht. Eerst vader die de steen vastpakt, wat niet mag ("niet aanraken" staat er  de borden), dan moeder, dan zoon, dan moeder met vader, vader met dochter, etcetera, etcetera. Volgende steen, zelfde verhaal. Er waren duizenden Chinese toeristen, vrijwel allemaal uitgerust met parasol. Verder het gebruikelijke gereutel, geschreeuw, geboer, gerochel... het is een respectloos volk. De bewakers manen de Chinezen steeds niet over de lijnen te lopen, maar men doet net of men gek is, alles voor de foto.

's Middags zijn we met de metro naar de wijk Ximen gereden. Een ritje kost NT$20, ongeveer een halve euro per persoon. Met de metro reizen is snel en ook wel grappig. De Taiwan Chinezen zijn meestal gedisciplineerd en introvert. Als makke schaapjes wachten ze tussen de lijntjes tot de uitstappende passagiers weg zijn en dan wurmt men zich naar binnen.
Ximen is een erg leuk district met veel winkeltjes en eetstalletjes. Er loopt een zeer verschillend publiek, hier kun je zo lekker mensen kijken. Bizar geklede tieners, schuifelende oudjes, zelfs twee meisjes op kunstschaatsen (!?) en... geen drommen Chinese toeristen.
's Avonds hebben we weer vlakbij de toren, Taipei 101, gegeten op één van de schaarse terrassen.

Vanmorgen hebben we een toer gemaakt door Taipei: eerste stop bij een tempeltje, Dong He Chan, waar een dienst bezig was, dan het Chiang Kai-shek Memorial (wisseling van de wacht), langs het Presidentieel Paleis, naar de Martyr's Shrine (oorlogsmonument) en het National Palace Museum.

Vanmiddag hebben we even gezwommen, maar het was zo heet in de zon dat we even naar de Esprit zijn gegaan. Echt waar, enne, dat is overwerk, dubbel op zondag, dus de uren worden na de vakantie in Manus verwerkt (okay, Wendy?).

Vanavond hadden we weer wat, eerst eten bij de Mongool, erg leuk en lekker.  Barbecue in noord-Taipei.
Daarna reden we naar de zogenaamde Snake Alley Night Market (Taipei Huaxi Street Market) in het westen van Taipei, erg leuk. Het is niet te beschrijven, maar toch hierbij een poging: erg druk maar gezellig, exotisch bizar, er wordt van alles gefrituurd en gegeten, tot aan slang toe. Hier ook veel massagesalons, terwijl we die verder in Taipei en Taiwan nauwelijks gezien hebben.
De markt is bij de Lungshan Temple, welke we dan ook bezochten. Er werd geofferd en gebeden dat het een aard had.
Vervolgens werden we naar het oosten van Taipei gereden om naar de top van de Taipei 101 te gaan. Het gebouw is 508 meter hoog. Vanaf de 89e verdieping en het buitendek op de 91e hadden we een prachtig uitzicht over de stad.
De lift is de snelste ter wereld, met een topsnelheid van 1010 meter/minuut; in 36 seconden van verdieping 5 naar 89. Dat je 't maar weet...

Morgen nemen we de snelle trein naar Tainan. We berichten daarvan, deo volente en als er WiFi is.
Xiao xiao!

PS  de foto's volgen apart

Terug in Taipei

Voor het vertrek vanmorgen uit het hotel maakten we een ochtendwandelingetje naar een tempel en een pagode aan de overkant van de rivier.  Hoewel het pas 8 uur des ochtends was, liep het zweet al ras langs de ruggegraat. De trap was een stevige kuitenbijter, de zon scheen en de echte killer de hoge luchtvochtigheid. De beloning was echter een prachtig uitzicht over de omgeving.

Met de groep maakten we vier stops. De eerste was bij een bocht in de rivier, waar het marmer (niet graniet, zoals gisteren beschreven - zo goedkoop, graniet...) door diep door het water is uitgesleten.
De rode brug, het Chinese tempeltje en het groene loof van de bomen maakten het plaatje compleet. Daarna maakten we een wandeling door de Zwaluwgrot, een gang uitgehouwen uit de bergen, ook wel bekend als de Tunnel der Negen Bochten.
Weer een stukje verder was het weer klauteren naar de Eternal Spring Shrine. Ook hier was het uitzicht over de omgeving niet te beschrijven. We doen dan ook geen moeite.
Als laatste stopten we bij de kust, daar waar het land ophoudt en bijna haaks op de zee staat; een klif van honderden meters.

Dat laatste is het landschap waar we nog tientallen kilometers van konden genieten. We reden richting Taipei langs de Pacific, langs diepe afgronden. De zee en de lucht liepen geleidelijk in elkaar over, zo leek het. Bij Suao kwamen we op de snelweg. Na een stop bij een koekjesfabriek (!) waren we snel in Taipei.

Iedereen werd netjes bij zijn/haar/hun hotel gedropt. We namen afscheid en checkten weer in in het Howard Plaza hotel.

Met de metro reden we richting het immense bouwwerk Taipei 101, ooit het hoogste gebouw ter wereld. In de schaduw van de wolkenkrabber zouden leuke eettentjes zijn. Na enig zoeken hebben we het ook gevonden.

Morgen een trip naar het noorden van Taiwan, onder andere Yehliu. Wordt vast weer leuk!

De foto's Drakenbrug, eiland Drie Onsterfelijken en Shitiping

Taitung - Taroko kloof

Het was me allemaal weer wat vandaag, never a dull moment!
We vertrokken zowaar op tijd vandaag. Eerste stop werd gemaakt bij Xiaoyeliu, een plek waar lava door de zee in aparte vormen is geërodeerd. Prachtig.
Het was meteen duidelijk dat het weer superheet was, boven 35 graden zeker met een hoge luchtvochtigheid. Na een klein stukje wandelen is het t-shirt al kleddernat. Het lijkt wel of we in een aflevering van "Lost" meespelen :-)

Rotsen en stenen bleek het centrale thema van deze dag te zijn. Na Xiaoyeliu stopten we bij Sanxiantai, net boven Chenggong. Via de Drakenbrug, een brug bestaande uit 8 halve cirkels (en elke trap heeft 16 treden, vond de nummerfreak uit), liepen we naar het eiland met de Drie Onsterfelijken, 3 rotspunten. Erg mooie plek.

We reden verder in noordelijke richting en passeerden weer de Kreeftskeerkring. De oostkust van Taiwan is zeer ruig en schilderachtig mooi. Overal kleine eilandjes voor de kust, riviermondingen waarin grote keien liggen, maar ook onbedorven zandstranden. Bij Shitiping stoppen we en wandelen we naar een witte rots. Het lijkt een maanlandschap, een onwerkelijke plek, wat versterkt wordt door de drommen Aziatische toeristen. Wat een raar volkje: ze drommen samen als een groep pinguins, hoedjes op en parasol boven het hoofd, zichzelf en elkaar fotograferend bij elke steen. Ze dringen, gaan niet opzij en zijn ongemanierd. Ze boeren, rochelen en laten winden dat het een aard heeft. Verder best aardige mensen trouwens!

Na een verplicht nummertje, een stop bij een marmerfabriek in Hualien, rijden we naar het hotel. SPECTACULAIR! We rijden op een weg langs de kloof, waar een ielig stroompje langs grote brokken graniet, ver beneden ons stroomt. Watervallen piesen van grote hoogte neerwaarts, een mist vormend langs de ruige wand van de kloof. Het verkeer moet op sommige plekken om en om rijden, omdat het er erg smal is. Als we naar buiten kijken, kijken de grote hompen koud steen, uitgesleten door het wassende water, brutaal terug. Verder zien we stuwdammen, bruggen, en wegwerkzaamheden, reparaties van een aardverschuiving enige maanden geleden. De menselijke activeiten zijn in harmonie met de natuur. De rode brug contrasteert mooi met het groene loof. Het tempeltje fleurt de grijze steenklompen perfect op.
Hier en daar is het ielige stroompje aangezwollen tot een kolkende watermassa. Indrukwekkend.
Er wordt gestopt en twee zakken met helmen worden de bus ingesjouwd. Veiligheidsmaatregel voor de wandeling van morgen.
En de bus hobbelt verder de avondschemering in, en wij hobbelen vrolijk mee.

Om 18.00 zijn we in hotel Silk Place. Een prachtig hotel. Na het eten gingen we zwemmen. Het zwembad is op het dak en loopt parallel aan de kloof. Het complex is verlicht met vuurkorven. Ook zijn er hot tubs met mineraal water. Verkwikt gaan we op zoek naar alcohol, tevergeefs... hier geen bar. Met ontwenningsverschijnselen gaan we nu maar slapen. Oolong thee is immers ook niet alles.

Koahsiung - Taitung

Het was al erg heet èn benauwd toen we vanmorgen, na het ontbijt op de 43e verdieping, Koahsiung verlieten. We reden zuidwaarts door een landschap met afwisselend rijstvelden, bananenplantages, betel nut plantages en garnaal- en viskwekerijen. Na een uur reden we langs de kust, de Taiwan Straight. We stopten even bij een mangoplantage waar uiteraard allerlei mangoproducten werden verkocht. Kort daarop reden we Kenting binnen, de regio die het zuidelijkste deel van Taiwan beslaat. We  maakten 'n paar uitstapjes, onder andere naar de Eluanpi vuurtoren. Mooie uitzichten over zee. Later maakten we een wandeling door het Kenting National Forest Park, een pittige klim in de tropische middagzon.
Nu zitten we in het Royal Chihpen Hotel, nabij Taitung, aan de Pacific Ocean. De aboriginal show werd onderbroken door onweer, maar het feest ging daarna binnen door. Folkloristisch toeristenvermaak.

Morgen verder noordwaarts naar Hualien. Bij leven en welzijn berichten wij daarvan op dit medium. Doei doei!

Een gek drankje en het uitzicht vanaf onze verdieping

Van Sun Moon Lake naar Kaosiung

Na het ontbijt reden we eerst een klein stukje naar de Wenwu tempel. Prachtig complex bestaande uit drie verdiepingen. De bovenste is gewijd aan Confucius. Vanaf daar een magnifiek uitzicht over het meer.
Vandaar reden we verder zuidwaarts. We stopten bij een complex met twee tempels, in Jiji, de Jiji Wuchanggong tempels. De eerste is ingestort door de aardbeving van september 1999, de nieuwe is er naast gezet.

's Middags een bezoek aan het Buddha Memorial Center van de Fo Guang Shan, nabij het klooster. Een magnifiek complex met 8 pagodes aan een plein, een piramide met met daarop 4 pagodes en daarachter het grootste boedda-beeld ter wereld. Het zou 105 meter hoog zijn, echter niet nagemeten.

De trip ging verder naar Kaosiung, waar we nu zitten. Na een kort bezoek aan de Love River gingen we naar de Liuhe Night Market. Een erg leuke ervaring. Het werd al snel druk op de markt, de avond viel, veel kraampjes op straat met dingen die je niet wilt eten of waarvan niet wilt weten òf je het kunt eten. We hebben toch wat dingetjes geprobeerd, een beetje op safe spelend. De smaak is erg goed, maar het mondgevoel zodanig dat je er maar niet teveel bij na moet denken.

We ziten nu op de 32e verdieping van het 5-sterren Grand  Li Hai hotel. De beneden verdiepingen bestaan uit shopping malls en winkels van Gucci en Anna Sui en dergelijke. Het uitzicht op deze havenstad vanaf onze kamer op de 32e verdieping  waanzinig.

Morgen verder zuidwaarts, naar de zuidpunt van Taiwan. Tot de volgende maar weer.

P.S. Laat ff weten wat je er van vindt!

Sun Moon Lake

Vanmorgen startte de tour over Taiwan. Om half negen werden we inderdaad opgepikt en stapten de bus in. Het regende niet een beetje, zelfs bakken uit de hemel is een understatement.
Het reisgezelschap is inderdaad internationaal, maar overwegend Chinees.

De bus bracht ons naar de Sun Moon Lake, een rit van ruim drie uur. Na een uur rijden was de regen al weg en scheen zelfs de zon, af en toe. We reden langs het meer en stopten bij een Thao-dorp. De Thao is een origineel inheems Taiwanees volk. Uiteraard is ook hier de meerderheid Han-Chinees.

We kochten een soort gefrituurde boterham als lunch, in 9 delen gehakt met een scherp mes. Smakelijk doch vet. Daarbij, een bekertje bubble tea. Er waren tal van andere snacks te koop, alles vers bereid. Sommige zaken zien er voor dit moment toch nog iets te avontuurlijk uit. Aan het eind van de week zijn we wellicht al zo gewend dat we toe zijn aan een bekertje slangenwijn, maar nu nog niet.

We voeren met een bootje over het meer. We stapten uit bij de Xuanguang tempel, erg druk met dringende en duwende Taiwanezen. Een gehaaid volkske. We maakten een rondje over het meer en gingen verder naar de Xuan Zang tempel. Deze was erg de moeite waard. Xuan Zang is een heilige boeddhistische monnik die 1400 jaar geleden leefde. Hij reisde als een soort Marco Polo rond en kwam ook in India, waar hij in aanraking kwam met het boeddhisme. Hij heeft de rest van zijn leven teksten uit het Sanskriet in het Chinees vertaald (je moet er maar zin in hebben). Zijn resten zijn in 1937 door de Japanners gevonden en vervolgens naar Japan verplaatst. Ook in Japan had de man een rockstar status. Inmiddels is een derde van zijn stoffelijke resten weer in Taiwan, in dit klooster. Mooi complex!

Daarna klommen we langs een helling naar de Ci'en Pagoda, een ding van 46 meter hoog en 9 verdiepingen. Chiang Kai-shek heeft het bouwwerk laten zetten ter ere van zijn moeder. De punt bevindt zich precies 1000 meter boven de zeespiegel. Inmiddels was het gestopt met zachtjes regenen, het kwam weer met bakken uit de lucht. Vanaf de pagode was het zicht over het meer niet optimaal door mist  en regen. Desalniettemin erg mooi.

Het bezoek aan de Wen Wu tempel is uitgesteld naar morgenochtend vanwege het weer. We zitten nu in het Fleur de Chine hotel, een prachtig superdeluxe hotel met een kamer die uitzicht geeft over het azuurblauwe meer.

Morgen trekken we verder zuidwaarts, waarvan we indien mogelijk weer zullen berichten. Tot de volgende blog.

Trouwens...

De toiletbril op onze hotelkamer is verwarmd, vrij bijzonder daar de buitentemperatuur nu ruim boven de 30 graden is.

Taipei

Ni hao!

Na een lange reis zijn we vandaag in Taipei aangekomen. Afgezien van af en toe wat turbulentie verliep de reis prima. Bangkok bereikten we na elf en een half uur vliegen, en na anderhalf uur hingen we alweer in de lucht richting Taiwan. Die vlucht duurde drie en een half uur, een kippeneindje!
In Taipei stond de chauffeur ons al op te wachten en bracht ons naar het Howard Plaza hotel. Onderweg werd hij twee keer op zijn mobiel gebeld en de tweede keer was het voor... ons! Was wat onverwacht. Bleek het Taiwanese reisbureau te zijn; wilde weten of we goed waren aangekomen en of we morgen op tijd klaar zouden staan voor de vijfdaagse trip over Taiwan. Goed geregeld!

Na een borstel door de mond en een washand elders zijn we met de metro naar Shilin gegaan. We vallen als Westerlingen erg op in de Taiwanese mensenmassa.
Inmiddels druppelde het een beetje. We dronken eerst thee cq koffie in een leuke tent, waar op de bovenverdieping flink gegokt werd.
We vervolgden onze weg naar de Shilin Night Market, wat niet meeviel. De drup was regen geworden, niet te zuinig en niemand kon ons vertellen waar de markt was; men verstaat geen andere taal dan Mandarijn. Enfin, éen straat verder vonden we de markt toch, geheel op eigen kracht. Door de regen viel het marktbezoek en daarmee het proeven van allerlei bijzondere Taiwanese snacks letterlijk in het water. We vonden wel de Shilin Cixian tempel, wat een mooi exemplaar!

We zijn weer teruggegaan met de metro en drinken nu een pul Taiwanees bier. Deze smaakt zo goed dat we er nog wel ééntje zullen nemen, maar dan zullen we moeten gaan slapen. Het was al met al een erg lange dag, met weinig slaap. Morgen vroeg op voor de trip. Eindpunt voor morgen zal de Sun Moon Lake zijn, een bijzondere plek, naar men zegt. We gaan het zien.

Tot de volgende blog!

Voorbereiden op Taiwan

Over een week vertrekken we voor een trip naar Taiwan en Thailand.
We vliegen via Bangkok (Thailand) naar Taipei, de hoofdstad van Taiwan.
Daar sluiten we een paar dagen aan bij een internationaal reisgezelschap.

Daarna maken we zelf nog een trip naar Tainan met de hoge snelheidstrein en vliegen we naar Penghu, een eilandengroep voor Taiwan.
Op de terugweg stappen we uit in Bangkok, om daar nog een paar dagen uit te buiken voor we ons weer door de plicht laten roepen.

Hier een filmpje over Taiwan!