We have to go now...

Nog ééntje dan...

Laatste dag...

De laatste dag is al weer aangebroken. Er hebben weer een leuke tijd gehad in Bangkok. Er was wat verwarring over een avondklok die dit weekend zou worden ingesteld, maar dat is gelukkig niet doorgegaan. We hebben weer wat vrienden gezien (Tamarind en Was; Opel, Nung en Ten) en nieuwe gemaakt.

We gaan zo een kijkje nemen bij het Art Centre,  daarna door naar Thong Lor, waar eerder deze week niets van terecht is gekomen.

Hierbij nog een foto, met Was. Die hand bungelt overigens, het is niet, zoals wel vaker in Thailand, wat het lijkt te zijn.
Was is in de dertig, heeft een dochter van 15 (kop groter dan mama) en een zoon van 12. De kinderen worden door oma opgevoed. Ze ziet haar kinderen eens per 1-2 maanden gedurende een dag of drie. Zie verder eerdere post, alle verhalen zijn hetzelfde, om triestig van te worden.

Enfin, fijne dag en tot ziens.

Back in BKK

Na de trip naar Phang Nga Bay zijn we 's avonds naar de Minx bar gegaan, voor de verjaardag van Wantana, die 4 maart 34 werd. Dat was erg gezellig, er was volop te eten. We hadden bloemen voor haar gekocht en hebben ook wat geld aan de sliert met bankbiljetten geniet. Om 00.00 ging echter alle lichten aan, de muziek uit, een feestdag voor boeddha was aangebroken. We werden echter uitgenodigd om mee te gaan poolen, in een tent in het verlengde van Bangla Road. Zo gezegd zo gedaan. Hoewel er geen alcohol meer mocht worden geschonken gebeurde dat hier nog wel. Totdat de politie kwam, paniek bij de Thai. Alle alcoholische drankjes en flessen drank werden weggemoffeld maar niet iedereen was snel genoeg. De politie maakte foto's, de eigenaar liep er als een smekende hond achteraan.

Het feestje ging door op het strand. Met zijn allen stapten we in een tuk-tuk en al snel waren we er. We dronken nog wat, maar de Minx-dames en aangewaaide vriendinnen werden erg baldadig. Het was inmiddels ook al knap laat (vroeg), het was een leuk feestje,  maar we hielden het voor gezien.

Gisteren was onze laatste volle dag op Phuket, inmiddels zijn we al weer in Bangkok voor de laatste paar dagen. De tijd is omgevlogen. Even opfrissen en dan gaan we een (voor ons) nieuwe straat ontdekken, Thong Lor, een gebied met allerlei hippige bars en restaurants. We gaan het beleven!

Phang Nga Bay

Vandaag maakten we een trip naar Phang Nga Bay. Voor dag en dauw opgestaan, wat niet meeviel, het was gisteravond weer erg gezellig in de Minx bar. Corinne's haar is daar prachtig gevlochten door Wantana en Fan, zo typisch Thai.

Terug naar vandaag. Na een uur rijden, naar het noordoosten van Phuket, gingen we aan boord van een jonk. We voeren langs Hong Island en met een longtailboot door naar James Bond Island. Honderdduizend toeristen daar. Daarna naar Panyee Island, een stadje gebouwd op water. Zwaar Islamitisch, moskee, gesluierde vrouwen en meisjes. We liepen ook langs een schooltje, wat een bende. Iedereen doet maar wat, rennen in de klas rond, kakelen en wat niet, de juf vindt het kennelijk best.

Daarna lunch op de boot, stukje varen en even in zee zwemmen, en weer terug naar het hotel.

Het is hier bloedheet, stroom is vandaag vanwege onderhoud beperkt beschikbaar, dus geen airco, winkels ook gesloten. Vanavond zijn we uitgenodigd voor de verjaardag van Wantana, in de Minx bar. Leuk!

Morgen is het een feestdag en zijn alle barretjes gesloten. Jammer, onze laatste avond op Phuket, dus we maken het straks dan maar laat.

Dag dag...

Farang en de Thai

Thailand, the land of smiles, is  soms het land van de grimas. Met name in de restaurants is het personeel in eerste instantie gereserveerd en zelfs kortaf, terwijl de Thai van nature open en hartelijk zijn. Het leidt geen twijfel dat het onbeschofte gedrag van de farang (buitenlanders) daar debet aan is. Je zult dag-in-dag-uit maar afgesnauwd worden door Chinezen, bestellingen krijgen toegeblaft door Japanners, of hautain benaderd worden door een naar brie stinkende Fransoos - dan gaat de lol er vanzelf af. De Russen kunnen er uiteraard ook wat van, maar die zijn er nu nog nauwelijks nu de roebel gekelderd is.

Zulk gedrag lijkt voort te komen uit een misplaatst gevoel van superioriteit. We hebben heel vaak met bewondering en respect gezien hoe de Thai het gedoe over zich heen laten komen. Ze knipperen twee keer met hun ogen en gaan door, geen onvertogen woord, vooral niet boos worden, geen gezichtsverlies. Is het respectloze volk vertrokken, dan barsten ze wel los, tegen elkaar klagen ze hun nood. Dan zou je willen dat je kon verstaan wat er gezegd wordt...

Gelukkig is het zo dat als je de Thai respectvol benaderd, je een leuke tijd met ze kan hebben. De gesprekken zijn weliswaar oppervlakkig, met name door de taalbarrière, maar er is altijd tijd voor een grap en een verhaal. Doorgaans verlopen die gesprekjes volgens een vast patroon:

- where you come from?
-- Holland
- oooh, Hollán!
-- yes, Holland :-) and you?
- from Thailand, hi hi hi
-- yes of course, where in Thailand?
- from Isaan, north-east, you know?
-- yes, I know, which town?
- Udon Thani, you know?
-- yes, I know
- oh, good! how many baby you have?

En zo gaat dat nog even door. Dan volgt het levensverhaal van de gesprekspartner, meestal een masseuse of serveerster in een barretje. Geboren in het noordoosten van Thailand, boerenland, niets te beleven, weinig werk. Meestal hebben deze vrouwen een kind, die opgevoed wordt door opa en oma. Uit pure armoede gaan deze vrouwen, soms nog maar net geen meisjes meer, werken in Bangkok, op Phuket, daar waar de toeristen komen en er geld verdiend kan worden. Hoewel ze nu stukken meer verdienen dan thuis, moeten ze het toch vooral hebben van de tips en de premies die ze krijgen op de drankjes die ze bij je weten te bietsen. Als het zo loopt gaan sommigen een nacht of langer mee, meestal met een kerel alleen (en er lopen er hier nogal wat rond), om écht te verdienen. Met één nacht verdient zo'n meisje een bedrag gelijk aan het maandsalaris van haar vader in het noordoosten. Denk er van wat je wilt...
Bijna niemand die hier werkt komt hier trouwens vandaan, vrijwel iedereen komt uit het noordoosten of een ander arm deel van Thailand. 

Onze tijd op Phuket is nu half op. Corinne heeft een dag ziek op bed gelegen, maar is nu gelukkig weer beter. Het is hier, zoals altijd, reuze gezellig. De tijd gaat veel te snel. Het is warm en zonnig, we hebben alles wat we willen, we hebben geluk.

Woensdag is het Macha Buccha, een vollemaansfeest. Dan zijn alle tentjes gesloten, wordt er geen alcohol geschonken, Koningsdag met Jip-en-Janneke-bubbels.

Tot de volgende!