Tainan!

Vanmorgen namen we een taxi naar An Ping, een in de 17e eeuw door de VOC gebouwde vesting. Had Balkenende het niet ooit over de VOC mentaliteit? En dat we die weer eens meer moesten aannemen? Bedoelde hij dan ook dat we slaven vestingen moeten laten bouwen?
Enfin, de Nederlanders hebben er niet lang gezeten. Toen het Fort Oranje, later Fort Zeelandia, af was, nam Koxinga het in. Hij heeft er ook niet lang plezier van gehad want binnen een jaar na het tekenen van de vrede was ie dood.
Inmiddels is er maar weinig over van die tijd. Wat er nu staat is grotendeels door de Japanners neergezet in de vorige eeuw. Er ligt hier veel geschiedenis.

Daarna met de taxi naar de Tucheng tempel van de heilige moeder. Het was een hele rit met de taxi. Het zou gaan om het grootste tempelcomplex in dit deel van Azië. Zelden zoiets moois gezien. Drie tempels achterelkaar, waarbij de laatste tempel uit drie lagen bestaat. Zo veel details, beelden, gangetjes naar nog een kamertje en nog één, een avontuurlijk religieus doolhof. Er wordt gebeden voor rijkdom, gezondheid, vruchtbaarheid, en wat al niet. Er wordt dan ook flink geofferd, in alle tempels trouwens, en dat is big business. Er wordt heel wat geld gespendeerd aan bloemen, fruit, pakken nepgeld, etenswaren, snoep, alles om de goden gunstig te stemmen.
De tempels worden bewaakt door bejaarden, die toezicht houden op de gang van zaken maar vooral een beetje op een stoel zitten te dommelen, wat televisie kijken en op gedempte toon met elkaar praten.

Wij moeten trouwens ook iets goed hebben gedaan, of het geluk was met de dommen, dat kan ook. We kwamen namelijk uit de tempel en vonden een compleet verlaten parkeerplaats. We hadden gehoopt op een taxi, maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Eerst maar een theetje drinken dan. Toen gevraagd of er ook een bus was naar downtown Tainan, waar we nog heel wat zaken wilden bekijken. Die bus was er maar reed net weg en zou voorlopig niet meer komen. Stopt er een mevrouw in een zwarte Mazda, die ons naar de stad wilde terugbrengen. Haar Engels was minimaal, maar we begrepen dat ze daar in de buurt woont en in een winkel in de stad werkt. Ontzettend aardig dat ze ons een lift wilde geven. Ook lekker, de airco in de auto; we waren om uit te wringen. Het is hier nog steeds boven 30 graden Celsius en de luchtvochtigheid is boven de 70 procent.

De mevrouw dropte ons bij de Chihkan toren, het voormalige Fort Provintia. Inderdaad, ook door onze voorouders gebouwd. Daarna nog veel meer tempels bezocht: de Grand Mazu tempel, de Sacrificial Rites Martial tempel en de Beiji tempel. Heel mooi, iedere tempel heeft wel iets speciaals.  Toch hadden nuwe  wel voldoende wierook geroken, beelden gezien en gebeden aangehoord en verhoord zien worden. We vonden weer een leuke tent om wat te drinken en zitten nu even wat te chillen op de hotelkamer.

We gaan zo eens wat te bikken zoeken, hopelijk met een lekker glaasje bier. Tempels maken dorstig!

Tainan

Hoe is ie daaro?

Vanmorgen zijn we met de metro naar het Taipei Main Station gereden en hebben daar een kaartje voor de hoge snelheidstrein gekocht naar Tainan. We hadden niet gereserveerd en dat bleek ook niet nodig te zijn, plek zat. Zeven kwartier later waren we in Tainan en namen een stoptrein naar het centrum. Het hotel was vanaf dat station op loopafstand. We hadden het hoognodige in een tas meegenomen en de koffers in het hotel in Taipei gelaten, maar het was toch een hele sjouw in de hitte. De temperatuur is boven 30 graden Celsius, maar het is de hoge luchtvochtigheid die het sap uit alle poriën doet spuiten.
Het was kwart over twaalf toen we incheckten, mochten de kamer pas om drie op... we gingen even zitten en toen kregen we ineens wel de sleutel. Typisch Aziatisch :-)

We zijn vrijwel direct op pad gegaan. We hebben zo vreselijk veel moois gezien: de Confuciustempel (met uitleg van een bejaarde heer), de Kaiji Yong-hua tempel, de Dehua Buddhist tempel, de Madame Linshuei tempel (voor al uw kinderwensen), de Koxinga Shrine; als deze man (Koxinga dus) zich in 1662 koest had gehouden was Taiwan wellicht nog een Nederlandse kolonie.

Ontzettend mooi allemaal, maar we van al dat geloop en geslenter was het wel in de benen getrokken... we vonden een theehuis, miss Banana, waar we even wat thee dronken. Het was inmiddels te laat om meer tempels te bezoeken, het gaat hier al om half zes schemeren. Ons plan om naar de Zuidelijke Stadspoort te lopen stelden we voor nu uit.
We liepen terug richting hotel, op zoek naar een leuk eettentje. We kwamen toch nog een tempeltje tegen, Magong Miao en konden de verleiding niet weerstaan. Beetje macabere sfeer, heel donker interieur en beelden met bizarre grimassen. Naar we net lazen is dit dan ook het tempeltje waar je geest naar toe gaat als je laatste uur geslagen is.

We vonden een stukje verderop een leuke eetgelegenheid, aan de straat. We bestelden een grote, welverdiende fles Taiwan Beer en een aantal losse gerechtjes. Dat was een goede keuze, erg lekker, vers bereid en gezellie!
Toen we hadden afgerekend staken we de straat over. We hadden gezien dat er een hele rits gele en rode lampionnen hingen. Zo kwamen we bij de eerste tempel van Tainan uit, de Tiantan tempel. Er was een dienst gaande, met gezang en muziek, waar we nog net een stukje van meemaakten. Men vindt het trouwens helemaal niet vervelend dat we daar, op de achtergrond, meekijken en een foto maken. Integendeel, we worden vaak gewezen op details in de tempel en bijna gemaand om er een foto van te maken.

We deden nog een koffietje en kochten een flesje rode wijn voor op de kamer. Meestal vinden we wel 'n barretje om nog wat te drinken, maar we gaan het vandaag niet te laat maken. Morgen weer een dag!

Xiao xiao!

Trisomie 21 BBQ en Taipei 101

28 sepember 2014 - Chiang Kai-shek Memorial Hall

27 september 2014 - Foto's van Yehliu

Taipei!

Dus... gisteren en vandaag hebben we een paar excursies gemaakt in en rond Taipei.
Gisterochtend zijn we naar de havenstad Keelung gereden naar een tempelcomplex met een 22 meter hoog beeld van de Godin der Genade, Guanyin. Vandaar een prachtig uitzicht over de haven. Het was nog vroeg, mensen waren bezig hun kraampjes op te zetten. Zo ook een familie die mini-autootjes verhuurd, als kermisattractie. Het kleine zoontje van de eigenaar scheurde reeds rond alsof de dood 'm op de hielen zat.
Vandaar reden we naar Yehliu, aan de noordkust van Taiwan. Hier zijn prachtige rotsformaties te zien, grote gele paddestoelvormen met een zwart-bruine hoed.
Het stierf hier van de Chinese toeristen. Wat een volk... 20 jaar geleden stonden ze nog met gekromde rug in de rijstvelden in de buurt van Peking te prutten, nu kunnen ze het betalen om de oversteek naar Taiwan te maken, en dat zullen we weten ook. Iedereen moet wijken om zichzelf te kunnen portreteren bij elk stuk steen. Op iedere foto trekken ze dezelfde grimas, en dat is niet altijd een mooi gezicht. Eerst vader die de steen vastpakt, wat niet mag ("niet aanraken" staat er  de borden), dan moeder, dan zoon, dan moeder met vader, vader met dochter, etcetera, etcetera. Volgende steen, zelfde verhaal. Er waren duizenden Chinese toeristen, vrijwel allemaal uitgerust met parasol. Verder het gebruikelijke gereutel, geschreeuw, geboer, gerochel... het is een respectloos volk. De bewakers manen de Chinezen steeds niet over de lijnen te lopen, maar men doet net of men gek is, alles voor de foto.

's Middags zijn we met de metro naar de wijk Ximen gereden. Een ritje kost NT$20, ongeveer een halve euro per persoon. Met de metro reizen is snel en ook wel grappig. De Taiwan Chinezen zijn meestal gedisciplineerd en introvert. Als makke schaapjes wachten ze tussen de lijntjes tot de uitstappende passagiers weg zijn en dan wurmt men zich naar binnen.
Ximen is een erg leuk district met veel winkeltjes en eetstalletjes. Er loopt een zeer verschillend publiek, hier kun je zo lekker mensen kijken. Bizar geklede tieners, schuifelende oudjes, zelfs twee meisjes op kunstschaatsen (!?) en... geen drommen Chinese toeristen.
's Avonds hebben we weer vlakbij de toren, Taipei 101, gegeten op één van de schaarse terrassen.

Vanmorgen hebben we een toer gemaakt door Taipei: eerste stop bij een tempeltje, Dong He Chan, waar een dienst bezig was, dan het Chiang Kai-shek Memorial (wisseling van de wacht), langs het Presidentieel Paleis, naar de Martyr's Shrine (oorlogsmonument) en het National Palace Museum.

Vanmiddag hebben we even gezwommen, maar het was zo heet in de zon dat we even naar de Esprit zijn gegaan. Echt waar, enne, dat is overwerk, dubbel op zondag, dus de uren worden na de vakantie in Manus verwerkt (okay, Wendy?).

Vanavond hadden we weer wat, eerst eten bij de Mongool, erg leuk en lekker.  Barbecue in noord-Taipei.
Daarna reden we naar de zogenaamde Snake Alley Night Market (Taipei Huaxi Street Market) in het westen van Taipei, erg leuk. Het is niet te beschrijven, maar toch hierbij een poging: erg druk maar gezellig, exotisch bizar, er wordt van alles gefrituurd en gegeten, tot aan slang toe. Hier ook veel massagesalons, terwijl we die verder in Taipei en Taiwan nauwelijks gezien hebben.
De markt is bij de Lungshan Temple, welke we dan ook bezochten. Er werd geofferd en gebeden dat het een aard had.
Vervolgens werden we naar het oosten van Taipei gereden om naar de top van de Taipei 101 te gaan. Het gebouw is 508 meter hoog. Vanaf de 89e verdieping en het buitendek op de 91e hadden we een prachtig uitzicht over de stad.
De lift is de snelste ter wereld, met een topsnelheid van 1010 meter/minuut; in 36 seconden van verdieping 5 naar 89. Dat je 't maar weet...

Morgen nemen we de snelle trein naar Tainan. We berichten daarvan, deo volente en als er WiFi is.
Xiao xiao!

PS  de foto's volgen apart

Terug in Taipei

Voor het vertrek vanmorgen uit het hotel maakten we een ochtendwandelingetje naar een tempel en een pagode aan de overkant van de rivier.  Hoewel het pas 8 uur des ochtends was, liep het zweet al ras langs de ruggegraat. De trap was een stevige kuitenbijter, de zon scheen en de echte killer de hoge luchtvochtigheid. De beloning was echter een prachtig uitzicht over de omgeving.

Met de groep maakten we vier stops. De eerste was bij een bocht in de rivier, waar het marmer (niet graniet, zoals gisteren beschreven - zo goedkoop, graniet...) door diep door het water is uitgesleten.
De rode brug, het Chinese tempeltje en het groene loof van de bomen maakten het plaatje compleet. Daarna maakten we een wandeling door de Zwaluwgrot, een gang uitgehouwen uit de bergen, ook wel bekend als de Tunnel der Negen Bochten.
Weer een stukje verder was het weer klauteren naar de Eternal Spring Shrine. Ook hier was het uitzicht over de omgeving niet te beschrijven. We doen dan ook geen moeite.
Als laatste stopten we bij de kust, daar waar het land ophoudt en bijna haaks op de zee staat; een klif van honderden meters.

Dat laatste is het landschap waar we nog tientallen kilometers van konden genieten. We reden richting Taipei langs de Pacific, langs diepe afgronden. De zee en de lucht liepen geleidelijk in elkaar over, zo leek het. Bij Suao kwamen we op de snelweg. Na een stop bij een koekjesfabriek (!) waren we snel in Taipei.

Iedereen werd netjes bij zijn/haar/hun hotel gedropt. We namen afscheid en checkten weer in in het Howard Plaza hotel.

Met de metro reden we richting het immense bouwwerk Taipei 101, ooit het hoogste gebouw ter wereld. In de schaduw van de wolkenkrabber zouden leuke eettentjes zijn. Na enig zoeken hebben we het ook gevonden.

Morgen een trip naar het noorden van Taiwan, onder andere Yehliu. Wordt vast weer leuk!