Phang Nga Bay

Vandaag maakten we een trip naar Phang Nga Bay. Voor dag en dauw opgestaan, wat niet meeviel, het was gisteravond weer erg gezellig in de Minx bar. Corinne's haar is daar prachtig gevlochten door Wantana en Fan, zo typisch Thai.

Terug naar vandaag. Na een uur rijden, naar het noordoosten van Phuket, gingen we aan boord van een jonk. We voeren langs Hong Island en met een longtailboot door naar James Bond Island. Honderdduizend toeristen daar. Daarna naar Panyee Island, een stadje gebouwd op water. Zwaar Islamitisch, moskee, gesluierde vrouwen en meisjes. We liepen ook langs een schooltje, wat een bende. Iedereen doet maar wat, rennen in de klas rond, kakelen en wat niet, de juf vindt het kennelijk best.

Daarna lunch op de boot, stukje varen en even in zee zwemmen, en weer terug naar het hotel.

Het is hier bloedheet, stroom is vandaag vanwege onderhoud beperkt beschikbaar, dus geen airco, winkels ook gesloten. Vanavond zijn we uitgenodigd voor de verjaardag van Wantana, in de Minx bar. Leuk!

Morgen is het een feestdag en zijn alle barretjes gesloten. Jammer, onze laatste avond op Phuket, dus we maken het straks dan maar laat.

Dag dag...

Farang en de Thai

Thailand, the land of smiles, is  soms het land van de grimas. Met name in de restaurants is het personeel in eerste instantie gereserveerd en zelfs kortaf, terwijl de Thai van nature open en hartelijk zijn. Het leidt geen twijfel dat het onbeschofte gedrag van de farang (buitenlanders) daar debet aan is. Je zult dag-in-dag-uit maar afgesnauwd worden door Chinezen, bestellingen krijgen toegeblaft door Japanners, of hautain benaderd worden door een naar brie stinkende Fransoos - dan gaat de lol er vanzelf af. De Russen kunnen er uiteraard ook wat van, maar die zijn er nu nog nauwelijks nu de roebel gekelderd is.

Zulk gedrag lijkt voort te komen uit een misplaatst gevoel van superioriteit. We hebben heel vaak met bewondering en respect gezien hoe de Thai het gedoe over zich heen laten komen. Ze knipperen twee keer met hun ogen en gaan door, geen onvertogen woord, vooral niet boos worden, geen gezichtsverlies. Is het respectloze volk vertrokken, dan barsten ze wel los, tegen elkaar klagen ze hun nood. Dan zou je willen dat je kon verstaan wat er gezegd wordt...

Gelukkig is het zo dat als je de Thai respectvol benaderd, je een leuke tijd met ze kan hebben. De gesprekken zijn weliswaar oppervlakkig, met name door de taalbarrière, maar er is altijd tijd voor een grap en een verhaal. Doorgaans verlopen die gesprekjes volgens een vast patroon:

- where you come from?
-- Holland
- oooh, Hollán!
-- yes, Holland :-) and you?
- from Thailand, hi hi hi
-- yes of course, where in Thailand?
- from Isaan, north-east, you know?
-- yes, I know, which town?
- Udon Thani, you know?
-- yes, I know
- oh, good! how many baby you have?

En zo gaat dat nog even door. Dan volgt het levensverhaal van de gesprekspartner, meestal een masseuse of serveerster in een barretje. Geboren in het noordoosten van Thailand, boerenland, niets te beleven, weinig werk. Meestal hebben deze vrouwen een kind, die opgevoed wordt door opa en oma. Uit pure armoede gaan deze vrouwen, soms nog maar net geen meisjes meer, werken in Bangkok, op Phuket, daar waar de toeristen komen en er geld verdiend kan worden. Hoewel ze nu stukken meer verdienen dan thuis, moeten ze het toch vooral hebben van de tips en de premies die ze krijgen op de drankjes die ze bij je weten te bietsen. Als het zo loopt gaan sommigen een nacht of langer mee, meestal met een kerel alleen (en er lopen er hier nogal wat rond), om écht te verdienen. Met één nacht verdient zo'n meisje een bedrag gelijk aan het maandsalaris van haar vader in het noordoosten. Denk er van wat je wilt...
Bijna niemand die hier werkt komt hier trouwens vandaan, vrijwel iedereen komt uit het noordoosten of een ander arm deel van Thailand. 

Onze tijd op Phuket is nu half op. Corinne heeft een dag ziek op bed gelegen, maar is nu gelukkig weer beter. Het is hier, zoals altijd, reuze gezellig. De tijd gaat veel te snel. Het is warm en zonnig, we hebben alles wat we willen, we hebben geluk.

Woensdag is het Macha Buccha, een vollemaansfeest. Dan zijn alle tentjes gesloten, wordt er geen alcohol geschonken, Koningsdag met Jip-en-Janneke-bubbels.

Tot de volgende!

Hat Patong

Poehee, wat waren we moe, verkouden, hoofdpijn, zere arm (C). We waren even op bed gaan liggen, gisteren na alle opwinding bij Hooters, en opeens was het half tien. Te weinig slaap in de afgelopen weken, veel indrukken, te weinig koffie (P), enfin, we zijn ook inmiddels al 30+!
We twijfelden even, doorslapen of wat eten, kozen voor het laatste. We vonden een Italiaan, Roma, even wat anders dan rijst met curry. Dat viel jammerlijk tegen, het voer was nauwelijks te hachelen.
Voor het eerst maakten we niet de gang naar Bangla Road, maar gingen slapen... (bummer)

Vanmorgen hadden we een afspraak met een mevrouw van Asian Trails; we hebben een excursie geboekt naar Phang Nga Bay, op dinsdag. Verder hebben we vandaag wat gelummeld in het zwembad.

Nou, groeten maar weer!

Phuket

Gisterenmiddag zijn we naar het station van Chiang Mai gebracht door de chauffeur, de gids Wat ging mee met de trein naar Bangkok. In onze coupé een hele kluit Nederlandse toeristen, wel aardige lui. Het was een bende in de trein, nauwelijks geslapen, maar we bereikten Bangkok vroeg in de ochtend. We namen afscheid van Wat en een taxi naar het vliegveld, waar we bij het inchecken de optie hadden voor een vroegere vlucht. We waren dus vroeger hier dan gepland, geen bezwaar tegen.

Na een douche, kappertje (P) om de wilde haren kwijt te raken (het groeit gewoon harder in de tropen) zitten er nu bij Hooters, cocktailtje... Erg warm hier.

Nou, groeten maar weer!

Chiang Mai :-)

Vanmorgen zijn we afgezet bij de Wat Phra Singh, één van de must-see tempels van Chiang Mai. Inderdaad, genieten! Zoals eerder beschreven, we hadden de tijd aan onszelf. We liepen, na alles uitvoerig bestudeerd te hebben en onze scheldwoordenschat te hebben gebezigd jegens onze Chinese vrienden (echt 'n respectloos k*tvolk), naar de volgende tempels, de Wat Phan Tao en de Wat Chedi Luang. De eerste is van hout, de tweede heeft een eeuwenoude vervallen stoepa. Prachtig prachtig!

Na een koffietje/mangosapje liepen we verder, Chiang Mai door, richting hotel. Het centrum is compact, gezellig, sfeervol. Binnen een vloek en een zucht waren we al weer in de buurt van het hotel. We hadden nog tijd voor voetmassage (mmmm) en een drankje. Zo meteen naar het station voor de n8trein naar Bangkok. Dan vliegen naar Phuket. Daar melden we ons weer. Vergeet niet een berichtje achter te laten (dank Kyrill, Wendy, Caitlin en Lidewij!).

Chiang Rai en Chiang Mai

We hebben het reisschema wat aangepast. We hebben het handwerken en rijden op den foliant laten schieten. In plaats daarvan zijn we vanmorgen eerst naar de Witte Tempel (Wat Rong Khun) gegaan, een moderne tempel gebouwd door een Thaise kunstenaar. Bizar maar prachtig complex, met schilderingen van o.a. Michael Jackson, Batman en de aanslag op de Twin Towers. Boekje gekocht, moeten we nog eens wat van lezen. Aanrader!

Daarna naar een bergdorpje, van de Akha-stam. Thais Volendam, zeg maar. Even verderop een festival met allerlei klederdrachten, een paradijsje voor fotografen! Zulke gave portretten geschoten, zowel geposeerd als ongemerkt (stiekem dus).

Een lange rit naar Chiang Mai volgde, met lunch vlakbij deze grote stad, en een bezoek aan de bekende Wat Doi Suthep. Erg druk. Deed denken aan de Shwe Dagon Pagode in Yangon (Myanmar), maar dan kleiner, compacter.

Nu even wat drinken aan de overkant van het hotel, de Drunken Bar. Vanavond gaan we nog naar een dinershow.

Morgen hebben, door het omgooien van het programma, vrij spel in Chiang Mai. 's Avonds hebben we de nachttrein naar Bangkok. Tot later weer!

Phitsanulok - Lampang - Chiang Rai

Zondag 22 februari vertrokken we om 8 uur al naar Sukhothai. We startten met een bezoek aan het museum. De gids wist weinig te vertellen en was zelfs enige tijd verdwenen, zogenaamd kaartjes kopen voor de tempels. We bezochten een aantal eeuwenoude tempels, die zéér de moeite waard waren: Wat Mahathat, Wat Sri Savaya, Wat Traphat Ngoeng, Wat Sorasak en Wat Si Chum. De gids is een rare en vindt ons duidelijk eigengereid, maar dit is wèl onze vakantie, dus als we langer ergens willen kijken doen we dat ook. We reden met de auto naar de "tweelingstad" Sri Satchanalai, waar we de Wat Chang Lom en de Wat Chedi Chet Thaeo bekeken. Er moest weer geluncht worden, gelukkig een buffet, dus we schepten niet al te veel op. Gisteren werd er een hele partij eten geserveerd, niet normaal. Beetje gênant om dan weinig te eten.

We slingerden door de bergen naar Lampang. Het was erg warm, meer dan 35℃. Onderweg een leeg land; wat landbouw, vooral rijst, bananen en suikerriet, maar ook veel dorre bomen. In Lampang bezochten we de Wat Phratat Lampang Muang, met een stoepa van teakhout. Mooie tempel, veel te zien. De gids wilde maar naar het hotel, wij wilden graag alles zien. Voor 17 uur bereikten we dan toch al het hotel. We werden geacht nu al het menu te kiezen, aan te geven hoe laat we wilden eten en bovendien moesten we allebei hetzelfde eten... De gids is verbijsterd als we zeggen dat we zelf wel wat te eten zullen vinden...

Dat lukte overigens prima. We brachten een uurtje door in een shopping mall vlakbij het hotel. Om de hoek van het hotel vonden we zelfs nog een gruizig zaakje voor een voetmassage. We gingen op tijd slapen, volgende dag weer vroeg op!

Maandag 23 februari reden we al om half acht uit Lampang weg. We dronken in Phayao koffie, net voor er ook bussen met bloody tourists stopten. Wat een raar fenomeen is een groepsreis toch eigenlijk. We hebben er zelf ook wel aan meegedaan, maar als je 't zo van een afstand ziet, dan liever niet meer.

In Phayao bezochten we nog een tempel, de Wat Sri Khomkham. Daarna reden we verder noordwaarts, richting Mae Sai. Onderweg regelmatig politiecontrole, op drugs, we zitten immers vlak bij de Gouden Driehoek. We stopten bij de grens met Myanmar, het noordelijkste puntje van Thailand. Het was er enorm druk, een smeltkroes van Aziatische volkskes, vooral Birmezen, Thai en de ratten van deze wereld, de Chinezen (ze zitten overal en zijn vervelend als ze met veel zijn).

Tussen Mai Sae en Chiang Saen hadden we lunch, in een mooi rustig gebied. Het landschap is glooiend tot bergachtig. Men verbouwt hier van alles en nog wat, onder andere ananas en rubber. 

Na de lunch naar het drielandenpunt van Thailand, Laos en Myanmar, de Gouden Driehoek. We gingen met een bootje varen over de Mekong rivier en meerden aan in Laos. Dat is, op een Laotiaans eilandje, Done Xao, waar een markt was. Heel erg toeristisch! Wel graag met Thais geld betalen, voor Laos harde valuta.

Na een bezoek aan het Opium museum en nog eens drie tempels, Wat Chom Choeng, Wat Phrathat Chomkitti en Wat Suan Sanuk, reden we naar Chiang Rai, waar we zullen overnachten. 

Tot de volgende!