Kanchanaburi en de river Kwai

Eergisteren zijn we om half zeven 's ochtends opgehaald om naar Kanchanaburi te gaan. Bij het koninklijk paleis werden we overgezet naar een grote bus, waarbij verschillende groepen werden gecombineerd. Eerst maakten we een boottocht naar de brug over de Kwai. We zijn over de brug naar de overkant gelopen en weer terug. Daarna bezochten we een museum over de Great Pacific War en bezochten een begraafplaats met graven van Nederlandse, Australische en Britse krijgsgevangen die tijdens de aanleg van de spoorlijn naar Birma zijn gesneuveld. Het moet een verschrikking zijn geweest onder die omstandigheden dwangarbeid te moeten doen.
Bij de rivier werd iedereen weer gesplitst naar hotel. Met 9 mensen voeren we over de Kwai naar ons "Resotel", waar we een geinig huisje hadden. De boottocht was prachtig, schilderachtig.

We kregen een enorme lunch en toen moesten we opeens opschieten voor een excursie naar de Hellfire Pass. Indrukwekkend! De Australische krijgsgevangenen hebben op deze plaats met de hand een kloof aangelegd door een berg heen. Ook hier, of misschien juist hier, vreselijke omstandigheden. 18 uur per dag werken, nauwelijks te eten en de met name Koreaanse bewakers, in dienst van het Japanse leger, verveelden zich rot en bekogelden de krijgsgevangenen met stenen. In de rotsen zijn nog afdrukken te zien van waar de metalen staven in het steen zijn geslagen.
's Avonds bezochten we een dansshow van de Mon.

Gisterochtend bezochten we een dorp van de Mon, een volk dat uit Myanmar komt. Ze zijn lang geleden gevlucht naar Thailand en hier geassimileerd, maar gaan weer terug, zo zeggen ze, na de verkiezingen van 2015 in Myanmar. Gaan ze er wel van uit dat Aung San Su Kyi de verkiezingen wint en dat er daarna echt wat gaat veranderen. We zullen zien.
De rest van de dag kende geen programma. We bleven bij het zwembad bij het hotel (zie foto).

Vanmorgen weer met de boot terug naar de opstapplaats. Na de lunch stapten we in de bus om vanuit Nam Tok met de trein een rit te maken van 5 kwartier over de Birma spoorlijn. Spectaculair en een beetje dubbel gevoel, vanwege de reden dat die spoorlijn er is. Grote delen bestaan overigens niet meer, deze zijn weggehaald om te voorkomen dat anderen de lijn gebruiken voor dezelfde redenen als de Japanners.
Hoe dan ook, Thailand trekt er veel toeristen mee.

Het regelen en organiseren zit de Thai niet in het bloed. Dat valt steeds weer op, de organisatie is rommelig en warrig. Mede hierdoor waren we relatief laat terug in Bangkok. Het is in twee dagen tijd enorm veel drukker geworden, vanwege Kerstmis. Bovendien zaten we in de vrijdagavondspits, onnodig overigens. Uiteindelijk komt alles goed, ondanks paniekerig gedoe en onzeker geglimlach. Alle problemen worden weer opgelost, het duurt soms even maar het komt altijd goed, zonder al teveel gezichtsverlies.

We zijn vanavond naar Siam Square gelopen en hebben bij het Hard Rock Cafe gegeten. Nu op tijd naar bed, hoewel het al 23.30 is... om 4 uur staan we op. Morgenochtend vroeg vliegen we naar Siem Reap in Cambodja, bekend van onder andere de Angkor Wat.

Dank voor de reacties op de blog, direct of via mail! Tot de volgende blog!