Watch out here we come!
Venice Beach (Los Angeles, California)
+June+2011.jpg)
The Strip (Las Vegas, Nevada)
It's gonna be big fun!
vrijdag 28 maart 2014
Los Angeles & Las Vegas
Morgen vertrekken we voor een korte vakantie naar Los Angeles en Las Vegas!
Watch out here we come!
Venice Beach (Los Angeles, California)
+June+2011.jpg)
The Strip (Las Vegas, Nevada)
It's gonna be big fun!
Watch out here we come!
Venice Beach (Los Angeles, California)
The Strip (Las Vegas, Nevada)
It's gonna be big fun!
dinsdag 31 december 2013
Ons 2013 is 6 uur korter!
Alles en iedereen op Phuket is in voorbereiding voor de jaarwisseling.
Overal wordt wat georganiseerd en het moet spectaculair worden.
Ook is er een blik politie bij Bangla Road opengetrokken, zo hé!
Nu drinken we nog een biertje bij Titty Twister, straks gaan we echt op pad.
Fijne jaarwisseling allemaal en een goed en gezond 2014!
C&P
Overal wordt wat georganiseerd en het moet spectaculair worden.
Ook is er een blik politie bij Bangla Road opengetrokken, zo hé!
Nu drinken we nog een biertje bij Titty Twister, straks gaan we echt op pad.
Fijne jaarwisseling allemaal en een goed en gezond 2014!
C&P
maandag 30 december 2013
Phuket
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel.
Als we opstaan hebben we een paar uur slaap gehad. Het is gewoonweg te gezellig in de bars op en rondom Bangla road. Toch staan we op tijd op, voor het ontbijt. Even wat in de maag en wat drinken, het gif van de nacht ervoor verdunnen.
Voor elven liggen we op het strand. Zo veel te zien, al die mensen. Japanners zwemmen in een soort trainingsjack. Langs de bedjes lopen verkopers met fruit, zonnebrillen, alöe vera, drankjes, nagelknippers en wat al niet. Alle andere toeristen uit alle windstreken, bizar en grappig, ergerniswekkend ook.
We buiken uit en slapen een beetje bij, voorbereiding voor de strijd later die dag op Bangla road.
Tussen vier en zes uur douchen we, kleden we om en gaan we wat drinken, massage, of even wat winkeltjes kijken, net hoe het loopt of waar we zin in hebben.
Dan even wat eten en terug naar het hotel. Tussen tien en elf uur zijn we op Bangla road. We kennen inmiddels al redelijk wat mensen die in de bars werken. Soms ontdekken we een nieuwe tent. Whatever tickles our fancy. We hoppen over als we willen, we blijven zitten als het gezellig is.
Er zijn in elke bar vaste klanten, vaak Europeanen of Australiërs die hier wonen of overwinteren. Vaak oude kerels, je kunt ze uittekenen, die meisjes plagen, onder het mom van een geintje maar wel steeds graaien waar ze kunnen graaien. De meiden krijgen wel drankjes en verdienen. Zo gaat dat.
In de bars in de straten dwars op Bangla road, zoals Soi Eric, werken veel ladyboys. Vaak erg goed gelukt, maar hun stem verraad ze. Zo veel vogels, een dierentuin vol.
Oude vrouwtjes, echt oud, verkopen bloemen. Tientallen mensen houden een kaart voor je neus, de ping-pong shows. Nog even niet.
Het is een herrie op straat, uit alle bars komt muziek. Overal licht.
Een vrouw staat de vuilnisbak van McDonald's te sorteren. Lege flessen en karton worden meegenomen, levert weer geld op.
Gelukszoekers, dronkelappen, ruziemakers, je vindt ze hier allemaal, maar vooral mensen die hier een leuke avond willen hebben. Dat lukt.
Als om 4 uur de bars sluiten staan de dames, of zij die dat zijn geworden, op een rij, hopend om bij het sluiten van de markt nog te scoren.
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel. Integendeel!
Als we opstaan hebben we een paar uur slaap gehad. Het is gewoonweg te gezellig in de bars op en rondom Bangla road. Toch staan we op tijd op, voor het ontbijt. Even wat in de maag en wat drinken, het gif van de nacht ervoor verdunnen.
Voor elven liggen we op het strand. Zo veel te zien, al die mensen. Japanners zwemmen in een soort trainingsjack. Langs de bedjes lopen verkopers met fruit, zonnebrillen, alöe vera, drankjes, nagelknippers en wat al niet. Alle andere toeristen uit alle windstreken, bizar en grappig, ergerniswekkend ook.
We buiken uit en slapen een beetje bij, voorbereiding voor de strijd later die dag op Bangla road.
Tussen vier en zes uur douchen we, kleden we om en gaan we wat drinken, massage, of even wat winkeltjes kijken, net hoe het loopt of waar we zin in hebben.
Dan even wat eten en terug naar het hotel. Tussen tien en elf uur zijn we op Bangla road. We kennen inmiddels al redelijk wat mensen die in de bars werken. Soms ontdekken we een nieuwe tent. Whatever tickles our fancy. We hoppen over als we willen, we blijven zitten als het gezellig is.
Er zijn in elke bar vaste klanten, vaak Europeanen of Australiërs die hier wonen of overwinteren. Vaak oude kerels, je kunt ze uittekenen, die meisjes plagen, onder het mom van een geintje maar wel steeds graaien waar ze kunnen graaien. De meiden krijgen wel drankjes en verdienen. Zo gaat dat.
In de bars in de straten dwars op Bangla road, zoals Soi Eric, werken veel ladyboys. Vaak erg goed gelukt, maar hun stem verraad ze. Zo veel vogels, een dierentuin vol.
Oude vrouwtjes, echt oud, verkopen bloemen. Tientallen mensen houden een kaart voor je neus, de ping-pong shows. Nog even niet.
Het is een herrie op straat, uit alle bars komt muziek. Overal licht.
Een vrouw staat de vuilnisbak van McDonald's te sorteren. Lege flessen en karton worden meegenomen, levert weer geld op.
Gelukszoekers, dronkelappen, ruziemakers, je vindt ze hier allemaal, maar vooral mensen die hier een leuke avond willen hebben. Dat lukt.
Als om 4 uur de bars sluiten staan de dames, of zij die dat zijn geworden, op een rij, hopend om bij het sluiten van de markt nog te scoren.
Hat Patong, Phuket, alle dagen voltrekken zich volgens eenzelfde stramien. Maar nooit saai, integendeel. Integendeel!
woensdag 25 december 2013
Back home in Bangkok
We zitten alweer in Bangkok, in ons vaste hotel, Courtyard by Marriott. De baliemedewerker, Palm, begroette ons met "Welcome back"; ben je dan een rockstar of niet?
Veel Thai hebben een bijnaam die als roepnaam wordt gebruikt. Toen we de vorige keer in het hotel incheckten, stonden er twee jongens aan de balie: S en Top.
We hebben weer een mooie kamer gekregen. We gaan zo eens een stevige kerstborrel drinken.
Fijne dagen!
Veel Thai hebben een bijnaam die als roepnaam wordt gebruikt. Toen we de vorige keer in het hotel incheckten, stonden er twee jongens aan de balie: S en Top.
We hebben weer een mooie kamer gekregen. We gaan zo eens een stevige kerstborrel drinken.
Fijne dagen!
Sir, madam, Happy Merry Christmas!
Gisterochtend zijn we met gids Phoon naar Choeung Ek, ook bekend als "the killing fields", en Tuol Sleng (S21) geweest. Choeung Ek is één van de ruim 400 plekken waar Cambodjanen om niets werden geëxecuteerd door de Rode Khmer, tussen 1975 en 1979. Nadat de mensen eerst uit de steden waren verdreven naar het platteland, werden ze vervolgens meegenomen, zonder duidelijke reden. Circa 3 miljoen mensen zijn zo opgepakt, ondervraagd en gemarteld op plekken als S21 tot ze misdaden bekenden die ze nooit hebben begaan en werden vervolgens op een killing field vermoord. Eerst doodgeschoten, tot men dat te duur vond worden. Kogels kostrn geld en je kunt mensen ook met een stuk bamboe doodslaan...
Op Choeung Ek liepen we langs een aantal van de ruim honderd massagraven. Hier en daar steekt er een stuk bot uit de grond, soms zie je een tand liggen. In het midden van het complex staat een stoepa met daarin honderden schedels, gesorteerd naar leeftijd. Niemand werd ontzien, ook babies en bejaarden werden afgeslacht.
S21 is een voormalige school waar de Rode Khmer de arrestanten aan verhoor onderwierp. Het complex bestaat uit vier gebouwen. De kamers zijn nog zo gelaten als men het in 1979 aantrof. Martelkamers, gevangeniscellen, alles is zo gelaten als het was. De tentoonstelling laat verder veel foto's zien. Bij aankomst werden de arrestanten gefotografeerd, sommigen ook na de marteling, dood of levend. Al deze mensen werden gedwongen recht in de camera te kijken. Juist dat is wat je bij blijft, de blik van die mensen, de angst in de ogen, niet begrijpend waarom men is opgepakt maar wel bewust van wat hun lot is.
En... arm, arm Cambodja... let wel dat de helft van de mensen van 50 jaar en ouder hebben meegedaan met de Rode Khmer, soms gedwongen, maar hoe ga je daar mee om?
Gistermiddag en vanmorgen, 1e kerstdag, hebben we wat rondgehobbeld door Phnom Penh. Leuk en interessant. We hebben tot nu toe ontzettend veel gezien en gedaan, elke dag vroeg op en we zijn dan ook best moe, nog steeds eigenlijk. Volgende week gaan we dan ook niet veel ondernemen op Phuket.
Gisteravond zaten we op een terras aan de rivier, loopt Grignon langs, onze reisleider van de China-reis in 2009! Hij herkende ons wel, met enige moeite. We hebben gezellig een paar biertjes met hem gedronken, erg leuk.
Tot slot, in boeddhistische landen als Cambodja en Thailand doet men officieel niet aan Kerst en ook hun Nieuwjaar valt later. Toch zijn de straten helemaal "winters" versierd, uitbundiger dan in Nederland, compleet met rendieren, arresleeën, sneeuwpoppen en kerstmannen. In de bars dragen de serveersters kerstmutsen... bij ruim 30 graden! Men realiseert zich dat Kerst belangrijk is voor de meester westerlingen, dus op straat zijn we meerdere keren aangesproken met de woorden: "Sir, madam, happy merry christmas!". De grote glimlach kregen we er gratis bij.
Doei doei, maak er wat van deze Kerst, doen wij ook :-)
Op Choeung Ek liepen we langs een aantal van de ruim honderd massagraven. Hier en daar steekt er een stuk bot uit de grond, soms zie je een tand liggen. In het midden van het complex staat een stoepa met daarin honderden schedels, gesorteerd naar leeftijd. Niemand werd ontzien, ook babies en bejaarden werden afgeslacht.
S21 is een voormalige school waar de Rode Khmer de arrestanten aan verhoor onderwierp. Het complex bestaat uit vier gebouwen. De kamers zijn nog zo gelaten als men het in 1979 aantrof. Martelkamers, gevangeniscellen, alles is zo gelaten als het was. De tentoonstelling laat verder veel foto's zien. Bij aankomst werden de arrestanten gefotografeerd, sommigen ook na de marteling, dood of levend. Al deze mensen werden gedwongen recht in de camera te kijken. Juist dat is wat je bij blijft, de blik van die mensen, de angst in de ogen, niet begrijpend waarom men is opgepakt maar wel bewust van wat hun lot is.
En... arm, arm Cambodja... let wel dat de helft van de mensen van 50 jaar en ouder hebben meegedaan met de Rode Khmer, soms gedwongen, maar hoe ga je daar mee om?
Gistermiddag en vanmorgen, 1e kerstdag, hebben we wat rondgehobbeld door Phnom Penh. Leuk en interessant. We hebben tot nu toe ontzettend veel gezien en gedaan, elke dag vroeg op en we zijn dan ook best moe, nog steeds eigenlijk. Volgende week gaan we dan ook niet veel ondernemen op Phuket.
Gisteravond zaten we op een terras aan de rivier, loopt Grignon langs, onze reisleider van de China-reis in 2009! Hij herkende ons wel, met enige moeite. We hebben gezellig een paar biertjes met hem gedronken, erg leuk.
Tot slot, in boeddhistische landen als Cambodja en Thailand doet men officieel niet aan Kerst en ook hun Nieuwjaar valt later. Toch zijn de straten helemaal "winters" versierd, uitbundiger dan in Nederland, compleet met rendieren, arresleeën, sneeuwpoppen en kerstmannen. In de bars dragen de serveersters kerstmutsen... bij ruim 30 graden! Men realiseert zich dat Kerst belangrijk is voor de meester westerlingen, dus op straat zijn we meerdere keren aangesproken met de woorden: "Sir, madam, happy merry christmas!". De grote glimlach kregen we er gratis bij.
Doei doei, maak er wat van deze Kerst, doen wij ook :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)