Een bijzondere reis - deel 3

Op 18 november vertrekken we met een hele club in twee auto's naar Nakhon Phanom, ruim een uur rijden, aan de Mekhong, de rivier die Thailand en Laos scheidt. Naast Kannika, haar ouders en zusje zijn ook Chok, Op en Nen en Nanu mee.
We bezoeken de Wat Phra That Phanom, een prachtige tempel op een groot terrein met museum, kleinere tempeltjes en kraampjes. Daarna reden we naar Song Kon, waar een enorme katholieke kerk is gebouwd. Daar worden ook 7 martelaren herdacht. Er liggen poppen in doodskisten waarvoor gebeden wordt, beetje bizar.

Nen heeft 's ochtends de kleding voor Nanu in ontvangst genomen. Het meisje wordt meteen in het pyjamaatje dat we hebben gekocht gehesen en gast zo de hele dag mee. Verder deed Nen haar mond niet open, wilde niet op de foto en zonderde zich steeds met Nanu af.

We lunchten in een food court. Daarna bezochten we een heel nieuwe tempel, de Wat Doi Damma Chedi.

Met Kannika en Chok gingen we naar het klooster met het kindertehuis, Ban Naboon. We hebben een leuk gesprek gehad met onder andere zuster Ruangjit, die zich nog veel details wist te herinneren. Ook hier kwam Nen weer ter sprake. Ook de zuster vindt dat Nen haar eigen boontjes moet leren doppen. Ze beloofde nog met Nen te praten en zou Corinne op de hoogte houden.
Voor Corinne en Kannika was het bijzonder om na al die jaren weer hier terug te zijn.
Er zitten nog acht kinderen in het tehuis, een fractie van wat er vroeger zat, een teken dat het beter gaat in het noordoosten van Thailand.

Na een tussenstop bij een koffiehuis en de 7 Eleven gingen we naar het huisje terug. Daar was het al een drukte van belang, de moeder van Op had een afscheidsmaal gemaakt. Ook Kannika's moeder was er. Nen was ook uitgenodigd maar kwam niet, omdat ze boos was over het niet krijgen van een mobieltje. Bovendien wil ze niet gaan werken omdat ze haar tante niet alleen wil laten, maar wel een wasserette beginnen. Van de zuster begrepen we echter dat in dat huis ooit een wasserette zat, maar dat de boedel verkocht is.
Op het einde van de avond kregen we armbandjes van touwtjes omgeknoopt, als gelukswens, in een zogeheten Phu Ken ceremonie.
Met een kleiner clubje sloten we de avond af, tot al het eten en bier op was.

- wordt vervolgd -

Extra foto deel 2 - Op en Kannika

Een bijzondere reis - deel 2

Op 16 November stonden we vroeg op. Op stond al snel voor de deur om ontbijt te brengen, gevulde rolletjes die ze zelf had gemaakt. Kannika en Kanchana waren echter ook al ontbijt aan het maken bij hun moeder thuis, lastige situaties. We kwamen niets tekort, zoveel is duidelijk. Vanuit de kathedraal vlakbij klonk gezang.

Om 9.15 komt Op met Ice, Zon en ook Nen is er bij! Met een hele club gaan we in twee auto's op weg naar Wat Tha Pha Daem, een mooi tempelcomplex.

We lunchen met zijn 10-en in een shopping mall. Daarna boodschappen doen voor Nen bij Big C. We kopen een kar vol levensmiddelen, zeep, tandpasta en andere zaken waar ze zelf geen geld voor heeft. Dan blijkt dat ze ook melk koopt voor haar 5-jarige dochtertje, Nanu. Dat wisten we nog niet... Nanu blijkt later bij de zus van haar ex-man te wonen, maar daarover later meer. Nanu is Nen's tweede kind; haar eerste dochter heeft ze ruim 10 jaar geleden af moeten staan ter adoptie. Het meisje woont in Engeland.

We kopen bij de Big C en op de markt kleding voor Nen, Ken (de man van Op), voor de kinderen, maar ook rugzakjes en schoolkleding voor Milk, de dochter van Kannika. Een van de verkoopsters op de markt herkende Corinne nog van vroeger.

We brachten Nen thuis met haar boodschappen, de invalide tante zat weer in de deuropening van het huisje. Aardige mevrouw die een heel klein beetje Engels spreekt. We reden door naar het dorp. Kannika ontpopt zich als een handige juf, die al snel het huis vindt waar Nanu woont. We troffen een vrouw aan die een aantal kinderen opvangt. Het is onduidelijk of ze zelf kinderen heeft. Nanu wil eerst niet komen, maar uiteindelijk is ze er dan. Ze ziet er smoezelig uit, een lachend meisje met een slecht begin van het leven. Triest.

We gingen nog even langs Op om Ice en Zon te fotograferen in hun nieuwe outfit. Ze zijn helemaal weg van Elsa en Anna (Frozen).

Na een bezoek aan Frans koloniale huizen uit de jaren dertig en de St.Michaels kathedraal, eten we bij de ouders van Kannika. 's Avonds hebben we een heel gezellige avond met Kannika, Kanchana, Op, Ken en Chok. De laatste heeft een gitaar meegenomen en om de beurt spelen we liedjes.

We lagen nog maar een paar uur in bed toen we om half zes werden gewekt door religieuze muziek en een toespraak over de geluidsinstallatie in het dorp, waarschijnlijk van de pastoor. 
Na het ontbijt, tosties en koffie van Op, reden we naar de tante van Kannika. Corinne kent haar nog van vroeger, en haar dochters zijn inmiddels volwassen vrouwen die zelf kinderen hebben. 
Tijdens het ontbijt kwam het gesprek weer op Nen. Ze was de vorige dag wat nukkig. De communicatie is ook lastig, Nen spreekt geen Engels en wij geen Thai. Naar nu blijkt had ze gehoopt dat we een mobieltje voor haar zouden kopen. Wij vinden het belangrijker dat ze nu te eten heeft en zorgt dat ze gaat werken, zodat ze haar leven op de rails kan krijgen.

We lunchen ergens langs de weg.  Chok wil Nen nog ophalen, maar ze is niet thuis. We gaan verder op pad met Kannika, Op en Chok.

We rijden naar Nong Snom, een dorp in de buurt waar vroeger ook twee adoptie kinderen van Corinne woonden. Kannika vraagt rond en via via vindt deze speurneus bij de buren van het huis waar Wira woonde uit dat Wira nu monnik is, en Oy woont in Bangkok. Oy hadden we in retrospect al op Facebook gevonden. Ze is nu 19 jaar en daarom voor Corinne, na 11 jaar, niet direct herkenbaar. Kannika is helemaal in haar element; voor haar is dit ook een trip vol herinneringen.

In Sakon Nakhon bezoeken we de Wat Phra That Choeng Chum, een prachtige tempel. Verder de Wat Pa Sutdhawas, Phra That Phu Pek en een meditatie centrum.

Bij de Big C kochten we een tas vol met kleding voor Nanu, zodat ze even vooruit kan. Voor de moeders kochten we ook nog wat en voor de meiden parfum. Op was praktischer en wilde liever mooie slippers, ook goed!
Daarna nog naar de universiteit, waar Ken en Op pannenkoeken maken en verkopen op de avondmarkt. Leuk om te zien dat ze zo ondernemend zijn en daar ook trots op zijn.

's Avonds gingen we naar een restaurant in Ban Tha Rae. Nen was er ook bij, we hadden de club compleet! Chok is een geweldige kerel, haalt en brengt Nen, helpt met vertalen, een goede jongen. 
Na afloop praten we nog een tijd na met Kannika en Chok. Het gaat vooral, weer, over Nen. Iedereen is bezorgd, maar Nen moet zelf in actie komen. Wij kunnen en willen helpen, maar zij moet met een plan komen. Kannika en Chok zullen het met Nen bespreken.

- wordt vervolgd -

Een bijzondere reis - deel 1

Op 12 november, wat nu al een eeuwigheid geleden lijkt, landden we in Bangkok, Thailand. Eenmaal in het Grand Sukhumvit hotel vonden we al snel weet onze draai en weg. We ontmoetten Kai weer, een ontzettend leuke vrouw die we nu al een paar jaar kennen. We spraken met haar af dat we op 14 november, als Kannika naar ons hotel zou komen, bij haar in de bar wat zouden komen drinken. Kai spreekt goed Engels en zou indien nodig kunnen vertalen.

Voor de afgesproken tijd gingen we op 14 november naar de lobby en Kannika en haar man zaten al te wachten. Emotioneel weerzien na ruim 11 jaar voor Kannika en Corinne. We kregen een bloemenkrans en hadden voor hen ook cadeaus. Op naar Kai, in de Hillary 4 bar.
Kai was geweldig, heel belangstellend naar Kannika, die wel Engels sprak, maar heel beperkt. Haar man helemaal niet, maar er werd genoeg Thai gesproken. Kannika was helemaal verguld met het hernieuwde contact.
We namen de taxi naar Kannika's kamer. Kannika, haar man en dochter Milk wonen in een kamer van 3 bij 4 meter, er staat bijna niets in huis. Eten en slapen wordt op de grond gedaan. Toen kwam Milk uit school. Leuke meid, 13 jaar oud, beetje verlegen. Ook voor haar een cadeautje.
Toen kwam als een duvel uit een doosje Kannika's broer, Chok. Hij werkt in het leger, kwam in zijn militaire kleding aan en had een auto geleend van zijn baas. Corinne had al contact gehad met hem via Facebook. Zijn Engels is beter en dat helpt.
We gingen boodschappen doen voor het gezin bij de supermarkt Big C. We kochten wasmiddelen, wasverzachter, deodorant en meer van dat soort zaken. Ook kleding voor Milk. Hoewel ze het niet slecht hebben, worden bepaalde zaken niet gekocht, daar is geen geld voor.
We reden met de auto naar een kanaal om Loy Krathong te vieren. Bij volle maan, aan het einde van het regenseizoen worden bootjes met een kaars en wierook te water gelaten. Erg leuk en bijzonder.
We namen afscheid van Milk en Kannika's man, Chok zou ook naar het noordoosten komen, met de bus.

Op 15 november vlogen we met Kannika naar Sakon Nakhon. Kannika vloog voor het eerst in haar leven, vond het geweldig. In Sakon Nakhon werden we opgehaald door Kanchana, het zusje van Kannika, die al eerder met haar vriendin, zus en neefje naar Tha Rae was gereden. Ook Op was er om ons te begroeten, met man en twee dochters, Ice en Zon, 7 en 3 jaar oud.
We zijn bij de ouders van Kannika geweest, de ouders van Wilaiporn, het nichtje van Kannika die in Hengelo woont en vanaf daar met Wilai gevideobeld. Bijzonder...
Daarna naar het huis van Op. Ook daar cadeaus gegeven. Leuke kinderen.
Het gesprek kwam op Nen, één van de andere kinderen van Corinne, altijd een probleemkind geweest. We zouden wat rond rijden, om te kijken of we haar konden vinden. We hadden weinig hoop, want bij eerder navragen wist niemand iets. We reden, gingen een parallelweg op en stopten bij een raar gebouw waar een invalide vrouw in de deuropening zat. Kannika stapte uit de auto, sprak de vrouw en binnen een minuut stond Nen voor ons! Ongelofelijk...
Nen zorgt voor haar tante, die invalide is. Samen moeten ze het doen van 800 baht (20€), de uitkering van de tante. We spraken af dat we Nen de volgende dag weer zouden zien.
's Avonds kochten we chips en bier bij 7 Eleven en hadden een leuke avond met Kanchana, haar vriendin (die ook Kanchana heet) en Kannika, wiens Engels steeds beter werd!

- wordt vervolgd -

Efese

Vandaag deden we de excursie "Best of Ephesus", mooi! Eerst naar een huisje waar Maria gewoond zou hebben, daarna een wandeling door de ruïnes van Efese, bijzonder. Daarna naar de resten van een basiliek van de apostel Johannes. Nu zitten we op een terrasje, drinken bier uit een koffiemok; bier mag hier niet openlijk geconsumeerd worden. Dank u meneer Erdogan... Morgen naar Santorini, Griekenland!

Bootje varen

Ons drijvende hotel, Celebrity Reflection, heeft ons van Rome via Messina (Sicilië) en Mykonos naar Rhodos gebracht, waar we vanochtend zijn aangekomen. In Messina hebben we rustig aan gedaan, het was daar ook niet zo spectaculair. Na een volle dag varen kwamen we gisteren op Mykonos aan. We deden 's ochtends mee aan een excursie naar Delos, het eiland waar Apollo en Artemis zijn geboren. Interessant, veel ruïnes. Daarna zijn we door de straatjes van Mykonos gelopen, erg sjiek, met veel dure winkels.
Nu dus op Rhodos, wat minder mondain is, maar ook leuk. Middeleeuwse straatjes, een burcht en hier en daar Byzantijnse invloeden.

De boot is geweldig, er is van alles te beleven. Je kunt er de hele dag je buik rond eten. 's Avonds is er theater, met goede acts. Het diner is goed, en wel gezellig, mede door onze Noorse tafelgenoten, waiter Peggy en  assistent waiter Carlington. De sommelier Namdev is een rare snuiter.
Veel Engelsen en Amerikanen op de boot; het personeel komt werkelijk uit alle windstreken.
Verder spelen er bandjes in de bars, is er 'n DJ en is er 'n heuse winkelstraat en casino op de boot.

Morgen naar Kusadasi, met 'n excursie naar Efesus. Zo is er elke dag wel wat!

In Rome goed aangekomen

Om 2.30 reeds ging de wekker, een uur later reden we met de Aygo naar Schiphol voor 'n vroege vlucht naar Rome. De vlucht verliep voorspoedig en we landden op tijd in Rome. Na 'n dure taxirit waren we even na 11 uur bij 't hotel. De kamers waren niet klaar, sterker nog, die werden gerenoveerd... Enfin, wij de stad in. Veel gelopen en gezien: Porta Maggiore, Colosseum, Forum Romanum, Palatino, monument Vittorio Emanuelle II, Trevi fontein, Spaanse trappen (in de steigers), en nog meer. Tussendoor wat gedronken, 's avonds gegeten bij 't Hard Rock Café. Met de metro zijn we richting het hotel gegaan. Onze kamer was inderdaad niet beschikbaar, nu zitten we een straat verderop in het Emona hotel in een mooie kamer, ingericht in Italiaanse stijl (wat dat ook mag zijn). Na 'n glaasje wijn tikken we af. Morgen naar 't Vaticaan!