Kai was geweldig, heel belangstellend naar Kannika, die wel Engels sprak, maar heel beperkt. Haar man helemaal niet, maar er werd genoeg Thai gesproken. Kannika was helemaal verguld met het hernieuwde contact.
We namen de taxi naar Kannika's kamer. Kannika, haar man en dochter Milk wonen in een kamer van 3 bij 4 meter, er staat bijna niets in huis. Eten en slapen wordt op de grond gedaan. Toen kwam Milk uit school. Leuke meid, 13 jaar oud, beetje verlegen. Ook voor haar een cadeautje.
Toen kwam als een duvel uit een doosje Kannika's broer, Chok. Hij werkt in het leger, kwam in zijn militaire kleding aan en had een auto geleend van zijn baas. Corinne had al contact gehad met hem via Facebook. Zijn Engels is beter en dat helpt.
We gingen boodschappen doen voor het gezin bij de supermarkt Big C. We kochten wasmiddelen, wasverzachter, deodorant en meer van dat soort zaken. Ook kleding voor Milk. Hoewel ze het niet slecht hebben, worden bepaalde zaken niet gekocht, daar is geen geld voor.
We reden met de auto naar een kanaal om Loy Krathong te vieren. Bij volle maan, aan het einde van het regenseizoen worden bootjes met een kaars en wierook te water gelaten. Erg leuk en bijzonder.
We namen afscheid van Milk en Kannika's man, Chok zou ook naar het noordoosten komen, met de bus.
We zijn bij de ouders van Kannika geweest, de ouders van Wilaiporn, het nichtje van Kannika die in Hengelo woont en vanaf daar met Wilai gevideobeld. Bijzonder...
Daarna naar het huis van Op. Ook daar cadeaus gegeven. Leuke kinderen.
Het gesprek kwam op Nen, één van de andere kinderen van Corinne, altijd een probleemkind geweest. We zouden wat rond rijden, om te kijken of we haar konden vinden. We hadden weinig hoop, want bij eerder navragen wist niemand iets. We reden, gingen een parallelweg op en stopten bij een raar gebouw waar een invalide vrouw in de deuropening zat. Kannika stapte uit de auto, sprak de vrouw en binnen een minuut stond Nen voor ons! Ongelofelijk...
Nen zorgt voor haar tante, die invalide is. Samen moeten ze het doen van 800 baht (20€), de uitkering van de tante. We spraken af dat we Nen de volgende dag weer zouden zien.
's Avonds kochten we chips en bier bij 7 Eleven en hadden een leuke avond met Kanchana, haar vriendin (die ook Kanchana heet) en Kannika, wiens Engels steeds beter werd!


















