Na een paar dagen in Moskou, het zit er trouwens al bijna weer op, valt op dat Moskou niet onderdoet voor welke moderne stad dan ook. Weinig herinnert nog aan de Sovjettijd. De mensen in Moskou (en wellicht daarbuiten) zullen niet vaak met weemoed terugdenken aan die tijd.
Toch zijn er nog wel wat zaken die herinneren aan de USSR (CCCP). Op een enkele gevel, vooral de gebouwen uit de Stalinistische periode, prijkt nog wel eens een hamer en een sikkel. Ook bruggen waarvan de reling versierd is mer korenaren die op het punt staan geoogst te worden door een sikkel zijn nog niet verdwenen. Met name in de metrostations die in de jaren '50 zijn gebouwd hebben nog mozaïeken met tafereeltjes in communistisch-socialistische stijl; tevreden boeren die een korenscoof dragen, noeste arbeiders die een stuk staal smeden, en jonge sportievelingen - al of niet onder het goedkeurend oog van Stalin, Lenin of een andere voormalige Sovjetleider.
De Russen zijn aardig, beleefd en helemaal niet zo luidruchtig als de Russen die je in het buitenland tegenkomt. De meesten spreken wel wat Engels, met name de jonge vrouwen.
Morgen nog een ochtend en stukje middag voor we weer naar huis gaan. De dagen zijn voorbij gevlogen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten